مىشود ، ولى مع الأسف حاشية خوانا و روشن نيست . ( 1303 ) 92 / 2 « كرذنانى » . يك ريخت صرفى كهن است . ( 1304 ) 92 / 4 « الّا قليل » . ( ظ . ) عبارت فارسى مصنّف - رضوان اللّه عليه - است در اشارت به « الّا قليلا » قرآنى ؛ و گر نه بايد سهو قلم بشمار آيد . ( 1305 ) 92 / 4 « يعنى : ( 183 ) » . در همين رويهء ، پس از « يعنى » در دستنوشت ، نوشته شده : « الّا اندكى » ؛ روى « اندكى » خط ( ظ : إبطال ) كشيده‌اند و به نظر رسيد كه منظور قلم گرفتن « الّا » هم بوده - به سنجش عبارت . ( 1306 ) 92 / 6 « ورقة بن » . در دستنوشت : « ورقة بن » . ( 1307 ) 92 / 7 « سيؤم » . چنين است در دستنوشت . ( درين متن به ريخت « سيؤم » هم باز خورده‌ايم . ) . ( 1308 ) 92 / 9 « لا تكلّف » . در مصحف متداول : « لا تكلّف » . اينجا جايگاه اختلاف قرائت است . از ضبط دستنوشت پيروى كرديم ؛ نگر : معجم قراءات قرآنيّة ، ج 2 ، ص 149 . ( 1309 ) 92 / 10 « ابو سفين حرب » . نام اين ملعون به ريخت اضافهء بنوّت ذكر شده ، و حرب بن امية پدرش است . در بارهء ابو سفيان - لعنة اللّه عليه - بنگريد به : دائرة المعارف بزرگ إسلامي ، ج 5 ، صص 556 - 558 . ( 1310 ) 92 / 11 « صغرى » . كسرهء راء ، بوضوح در دستنوشت ديده مىشود . « صغرى » ( بر وزن قمرى ) ممال « صغرى » است . ابو الفرج رونى گفته است : به تير ماه بهارى شكفت حضرت را * گشاده چهره‌تر از كارنامهء مانى بزرگوارا شهرا كه شهر غزنين است * چه شهر عالم كبرى بعالم صغرى ( با بهره جويى از : لغتنامهء دهخدا ) . ( 1311 ) 92 / 16 و 17 « لا تلزم فعل . . . الامر » . چنين است در دستنوشت . سنج با ترجمهء مصنّف - قدّس سرّه . ( 1312 ) 92 / 21 و 22 « نماء » ؛ « فرماى » ؛ « برگشاى » . چنين است در اصل . آيا كسره‌ها نمودار مختصّهء آوايى ويژه‌اى هستند ؟ امروزه برخى « ء » را - به سبب كم دقّتى يا كم دانشى - همه جا به ريخت « ء » مىنويسند و اين خود جزء عادات كتابتى گرديده . آيا مورد متن ما نيز ، نظير اين است ؟ ( 1313 ) 93 / 10 « هو الّذى . . . عنكم » . الفتح / 24 .