أبو المكارم محمود بن أبي المكارم حسنى واعظ

466

دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى )

( 668 ) 29 / 15 « بآنچ نفقه » . جز « بآ » و « ه » و چند نقطة و فتحه در عكس چيزى به نظر نرسيد . گ . با كاغذى اين تكّهء دستنوشت پوشانده شده است . متن را بنا بر گمان آراستيم . ( 669 ) 29 / 16 « نه غيرى » . شايد اگر « نه غير وى » بود ، مناسب‌تر بود ؛ ولى بدين ريخت كنونى نيز مفيد معناست ؛ يعنى : . . . ثواب خداست ، نه ثواب ديگرى ؛ يا به عبارت ديگر : . . . ، نه ثواب غير خدا ( نه ثواب كسى ديگر ) ؛ شايد حتّى بتوان گفت : نه چيزى جز آن ؛ صورت عبارت تحمّل اين دو معنا را دارد - و اللّه أعلم . ( 670 ) 29 / 18 « مكنيذ » . از صحّت قرائت حرف يكم به سبب آسيب ديدگى دستنوشت اطمينان ندارم . ( 671 ) 29 / 20 « لهذا » . از درستى قرائت يكمين حرف مطمئن نيستم . ( 672 ) 29 / 21 « رضاء » . بخشى از كلمه در دستنوشت ( گ . ) پوشيده است . به هر روى ، از درستى قرائت مطمئن نيستم . ( 673 ) 29 / 22 « و ما تنفقوا . . . » . عمدهء بخش مربوط به اين عبارت قرآنى در دستنوشت أساس آسيب ديده است . ( 674 ) 29 / 22 « و آنچ » . به سبب آسيب ديدگى محلّ نمىتوان تشخيص داد قبل از « نچ » ( در دستنوشت : نج ) چه حرفى يا حروفى بوده است . به سنجش معنا ، متن را ضبط كرديم . ( 675 ) 29 / 22 « كنيم » . در دستنوشت كاملا روشن نيست . از درستى قرائت اطمينان كامل ندارم . « وفا كنيم » : در ترجمهء « يوفّ إليكم » آورده است : « جزاء شما وافر وفا كنيم » . « وفا كردن » : معادل « التّوفية » مىباشد ؛ و در كتاب المصادر ( ص 596 ) مىخوانيم : « التّوفية : تمام به دادن » . ( نيز نگر : لسان التّنزيل ، ص 163 ؛ و : فرهنگ ترجمه و قصّه‌هاى قرآن ، تحقيق : دكتر صبّاغيان : ص 325 ) . ( 676 ) 29 / 23 « نقصان نگردانيم » . حركتها شايد به قلمى ديگر باشد . « نقصان گرداندن » : كم كردن ؛ متعدّى « نقصان گشتن » است . « نقصان گشتن » يعنى « كم شدن » . كمال الدّين إسماعيل ، سخنور سخن سنج سپاهان ، گفته است : « گوهر هستى در حقّهء امرست به مهر * كه يكى ذرّه نه افزون و نه نقصان گردد » ( شاهد بنقل از : لغتنامهء دهخدا ، ذيل « نقصان » ) . ( 677 ) 29 / 24 « ابتغاء » . « ابتغاء » : صاحب كتاب المصادر نوشته است : « الابتغاء : جستن » ( ص 724 ؛ با يك دستبرد رسم الخطّى خرد ) . ( نيز ، نگر : فرهنگ ترجمه و قصّه‌هاى قرآن ، ص 139 ) .