بيرون آمذه است و بر آن كلمه نادم است ؛ بر ردّ آن قدرة ندارذ . بعد از آن بوادىء رسيذم ؛ بأذى خنك بوزيذ و بوى خوش ظاهر شذ و آوازى خوب پديذ آمذ . گفتم : اى جبرئيل ! اين چى بوست و چى آوازست ؟ ( 750 ) گفت : اين آواز بهشت و بوى بهشت است ؛ مىگويذ : خداوندا ! آنچ مرا به آن وعده فرموذهء به من رسان كى إستبرق و حرير سندس و عبقرى و لؤلؤ و مرجان و زر و سيم و كوزها و صحنها و ابريقها و ميوها و عسل و شير و خمر و آب در من بسيار شذ ؛ خورندگان اين نعمت‌ها بفرست . خطاب آمذ : تراست هر مؤمنى و مؤمنهء كى به من و رسل و كتب من ايمان آورده است و نبوّة تو و امامت برادرت على و يازده فرزند او اقرار كرده است و شرك نياورده است و عمل صالح كرده است ؛ هر كس كى از من بترسذ آمن است از عذاب و هر كس كى از من خواهذ او را عطا دهم آنچ خواهذ و زيادة از آن ، و هر كس كى مرا قرض دهذ او را جزايى دهم كى احسن جزا بوذ و هر كس كى بر من توكل كنذ او را كفايت كنم بخوذ ؛ منم آن خذاى كى جز من هيچ خذايى نيست ؛ وعدهء خوذ خلاف نكنم ؛ مؤمنان رستگارانند ؛ پاك و بىعيبم من كى خذاوند نيكو آفرينم . بهشت چون اين كلمات از رفيع الدّرجات بشنيذ ، گفت : خذاوندا ! از تو راضى گشتم . بعد از آن بواديى بگذشتم ؛ آوازى منكر بسمع من رسيذ و بويى عظيم ناخوش 2431 بمشام من راه يافت . گفتم : اى جبرئيل ! اين بوى ناخوش و آواز منكر چيست ؟ گفت آواز ( 751 ) دوزخ و بوى دوزخ است . مىگويذ : خداوندا ! به من رسان آنچ مرا به آن وعده فرموذهء كى سلاسل و أغلال و ضريع و حميم و غسّاق و سعير و انواع عذاب در من بسيار شذ ؛ قعر من دور گشت و گرماى من بغايت رسيذ . خطاب آمذ : ترا است هر مشركي و مشركة و كافرى و كافرهء و منافقي و منافقهء و خبيثى و خبيثه و هر جبّارى كى بروز جزا ايمان نيارذ ؛ ترا براى دشمنان خوذ و دشمنان محمّد و على و اهل بيت ايشان آفريذه‌ام . دوزخ چون اين خطاب بشنيذ ، گفت : خذاوندا ! راضى شذم . بعد از آن پارهء راه برفتم . جبرئيل مرا گفت : اى محمّد ! فروذ آي و نماز كن . فروذ آمدم و نماز كردم . گفت : ميدانى كى كجا نماز كردى ؟ گفتم : نه . گفت : طيبه 2432 است كى تو و تابعان تو به آن هجرت خواهند كرد 2433 - إن شاء اللّه . پارهء راه برفتم . جبرئيل گفت : فروذ آي و نماز كن . فروذ آمدم و نماز كردم . جبرئيل گفت : اى محمّد ! ميدانى كى اين موضع كجا است ؟ گفتم :