« عَسى أَنْ يَنْفَعَنا » باشذ كى در مال ما را از وى منفعتي بوذ يا در صناع سوذى رسذ ؛ و گفته‌اند : باشذ كى او را ببهايى زيادت بفروشيم از آنچ خريده‌ايم « أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً » نتبنّاه ، و لم يكن له ولد ، او را بفرزندى قبول كنيم - و او را فرزند نبوذ . ابن مسعود گويذ : احسن النّاس ( 554 ) فراسة اثنان : العزيز حين قال في يوسف : « عَسى أَنْ يَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً » و ابنة شعيب حين قالت لأبيها : « يا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ » 2127 الآية . قوله - تعالى - : [ سوره يوسف ( 12 ) : آيه 21 ] وَ قالَ الَّذِي اشْتَراهُ مِنْ مِصْرَ لامْرَأَتِهِ أَكْرِمِي مَثْواهُ عَسى أَنْ يَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ وَ لِنُعَلِّمَهُ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحادِيثِ وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى أَمْرِهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ( 21 ) اى تحبيب اللّه يوسف الى مشتريه اوّل تمكينه في الأرض ، يعنى ما - كى خذاونديم - يوسف را در زمين تمكينى كرامت كرديم و اوّل آن تمكين آن بوذ كى او را بر مشترى دوست گردانيد . « وَ لِنُعَلِّمَهُ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحادِيثِ » عطفست بر مضمرى ؛ تقديرش چنين بوذ : لنوحى اليه و لنعلّمه ، بوى وحى كرديم و او را در آموختيم ؛ و گفته‌اند : كما أنعمنا عليه بالخروج مكّنّاه في الأرض لنوحى اليه و لنعلّمه من تأويل الأحاديث ، چنانك بيرون آوردن او را از چاه بر وى نعمت فرموذيم او را در زمين تمكين بخشيذيم و بوى وحى فرستاذيم و تأويل أحاديث او را كرامت كرديم يعنى تعبير خواب و معاني كتب خذاى - تعالى . « وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى أَمْرِهِ » لا يردّه شيء ، خذاى - تعالى - غالبست بر همه چيزها و هيچ چيز ردّ وى نتوانذ كرد ؛ و گفته‌اند : ( 555 ) غالبست بر امر يوسف - عليه السّلم - « وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ » اما اهل مصر نمىدانند كى درجهء يوسف بچى خواهذ رسيذ ؛ و گفته‌اند : اهل مكّه نمىدانند لطايف صنع خذا چيست . « وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ » منتهى اشتداد جسمه و قوته ، چون بمنتهاء قوة جسمانى برسيذ . ضحاك گويذ : بيست ساله شذ . مجاهد گويذ : سى و سه ساله شذ و ابتداء « اشدّ » خواب ديذن است ؛ و گفته‌اند : هجده سال از عمرش بگذشت ؛ و گفته‌اند : بيست و يك سال ، لانّه يقوّى بسبع سنين و يبلغ لسبع بعدها و يتناهى طوله و قوّته لسبع بعدها و آخر الاشدّ أربعين سنة ، يعنى بهفت سالگى قوّت يابذ و بعد از آن بهفت سال بالغ شوذ و بهفت سال ديگر قامت بلند گردانذ و قوة تمام بيابذ و آخر « اشدّ » چهل سالگى بوذ ؛ و