نگذرذ نشايذ كى با زن سخن گويى . مرد به خدمت رسول آمذ و جواب ابو بكر در خدمت رسول عرض كرد . رسول گفت : نزد عمر و عثمان و على رو و اين مسئله از هر يك باز پرس . مرد نزد عمر آمذ و حال خوذ با وى بازگفت . عمر گفت : تا قيامت با زن سخن نتوانى گفت . مرد نزد عثمان آمذ و مسئله خوذ با وى بازگفت . عثمان گفت : تا ( 276 ) شش ماه نشايذ كى با زن سخن گويذ . مرد نزد امير المؤمنين آمذ و قصّهء غصّه خوذ 1616 با وى در ميان نهاذ . امير المؤمنين - عليه السّلم - گفت : يك شبان روز 1617 با زن سخن مگوى . مرد به خدمت رسول آمذ - صلّى اللّه عليه و آله - و جوابهاء همه در خدمتش انهى كرد 1618 . رسول - صلوات اللّه عليه - فرموذ تا همه حاضر شوند . ابو بكر را گفت : تمسّك تو در آنچ گفتى كى چهل سال سخن نشايذ گفتن بچيست ؟ گفت : خذاى - تعالى - فرموذ : « هَلْ أَتى عَلَى الْإِنْسانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئاً مَذْكُوراً » 1619 و اين « حين » چهل سال بوذ . عمر را گفت : حجّت تو در جواب تا قيامت از كجاست ؟ گفت : خذاى - تعالى - فرموذ : « وَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ » 1620 و مراد ازين « حين » قيامت است . عثمان را گفت : استدلال تو در جواب تا شش ماه چيست ؟ گفت : خذاى - تعالى - فرموذ : « تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها » 1621 و مراد ازين شش ماه 1622 است . رسول - صلّى اللّه عليه و آله - روى سوى امير المؤمنين كرد - عليه السّلم - ، گفت : اى در مدينهء علم ! بچه دليل بر يك شبان روز حكم كردى ؟ ( 277 ) امير المؤمنين گفت : يا رسول اللّه ! بارى - تعالى - در كتاب كريم و قرآن حكيم فرموذ : « فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ » 1623 و مراد ازين شام و بام 1624 است . رسول - صلّى اللّه عليه و آله - گفت : نيكو گفتى و جوهر صدق سفتى ، صدقت و بالحقّ نطقت . پس روى سوى آن شخص كرد و گفت : جواب بصواب اين است كى على بيان كرد . پس آنچ رسول فرموذ كى : « و ابصرهم في القضيّة » 1625 و تو بيناترين ايشانى در قضايا و احكام شريعت ؛ مثل اين دو قضيّه كى بيان كرديم . قوله : « و أعظمهم عند اللّه مزيّة » يعنى : درجه و رتبت تو در حضرت خذاى - تعالى - از ايشان عظيم‌تر است ، زيرا كى قربت خذاى - تعالى - و درجات جنّات بعلم و عمل و تقوى و ورع و زهد و عدل و احسان و سخاوت و شجاعت و متابعت امر خذا و رسول مىتوان يافت ، و اين أوصاف در امير المؤمنين بوذ - عليه السّلم - ؛ اللّهمّ اجعلنا من المؤمنين الثّابتين . معنى حديث هفتم : حافظ روايت كنذ از انس از ابى برزهء أسلمي كى رسول با وى