هيچ 848 كس را از فرزندان او عذاب نكنذ الّا بطريق تحليل قسم 849 . « وَ غَرَّهُمْ فِي دِينِهِمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ » و در دين خوذ مغرور شذند بآنچ 850 گفتند : « لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ » قتادة گويذ : مغرورى ايشان اين بوذ كى گفتند : نحن أبناء اللّه و احبّاؤه ؛ و « غرور » اطماع 851 بوذ در غير مطمع ؛ و « افترا » افتعالى 852 است از « فريت » ؛ و « فريت » دروغ بوذ و « فرى » شكافتن باشذ ؛ يعنى : غرور ايشان بسبب اين دروغ بوذ كى خذا 853 با يعقوب وعده كرده است كى فرزندان او را عذاب نكنذ . قوله - تعالى - : [ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيه 44 ] ذلِكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلامَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ ( 44 ) و اين از تتمّهء قصّهء مريم است - عليها السّلم - كى خذاى - تعالى - با وى خطاب كرد و گفت : « يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاكِ وَ طَهَّرَكِ » 854 اى مريم ! ترا اختيار كردم و پاك گردانيذم . . . . . . گفته‌اند : از جمله ناپاكيها 855 ترا پاك كردم « و اصطفاك » . . . . . . ى 856 چون عيسى - عليه السّلم بى آنك كسى ترا . . . . . . شذ « عَلى نِساءِ الْعالَمِينَ » يعنى : بر زنان عالم ( 81 ) زمان خوذ ؛ و گفته‌اند : لفظ « عالمين » عام است . « يا مَرْيَمُ اقْنُتِي لِرَبِّكِ » اى مريم ! در نماز دير بايست 857 ، و اين قول مجاهدست . 858 قتادة گويذ : مداومت نماء بر طاعت پروردگار خوذ ؛ و گفته‌اند : با اخلاص باش ؛ و اصل « قنوت » دوام راست . « وَ اسْجُدِي وَ ارْكَعِي » « واو » جمع راست ، نه ترتيب را ؛ و گفته‌اند : در شريعت آن زمان سجود پيش از ركوع بوذ ؛ و محتمل است كى « وَ اسْجُدِي » از ركعت اوّل است و « اركعى » از ركعت ثانى . « مَعَ الرَّاكِعِينَ » اى افعلي فعلهم ؛ و گفته‌اند : با جماعت ، يعنى : نماز بجماعت‌گزار . « ذلِكَ » اين خبر يعنى : خبر مريم و عيسى « مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ » از اخبار غيب 859 است ؛ يعنى : قصّهء ايشان بر تو پوشيذه بوذ كى آن را ادراك نكرده بوذى . « نُوحِيهِ إِلَيْكَ » ما - كى خذاونديم - به تو مىفرستيم و ترا تعليم مىكنيم بوحي خوذ و شرح آن بر تو روشن مىگردانيم . « وحى » الهام بوذ ، و « ايحاء » 860 إلقاء معنى بوذ بر كسى ، و « ايحاء » أيما نيز بوذ . ابن عيسى گويذ : « وحى » كتابت بوذ ، وحى يحيى وحيا 861 إذا كتب لانّ به يلقى المعنى الى صاحبه . « وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ » و تو - اى محمّد ! - نبوذى نزد ايشان « إِذْ يُلْقُونَ أَقْلامَهُمْ » در آن