خداى تعالى گويد : ( وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ - 59 / انعام ) . رُطَب : مخصوص خرماى تازه و نرم است ، خداى تعالى گويد : ( وَ هُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيًّا - 25 / مريم ) . يعنى : ( شاخهء نخل را حركت بده تا خرماى تازه بر تو فرو ريزد ) . أَرْطَبَ النَّخْلُ - مثل - أتمر و أجنى - است ( خرماى رسيده ، و چيده شده ) . رَطَبْتُ الفرسَ و رَطَّبْتُه : اسب را خرما خوراندم . رَطَبَ الفرسُ : آن اسب خرما خورد . رَطَبَ الرَّجُلُ رَطَباً : وقتى است كه كسى سخن درست و نادرست مىگويد كه تشبيهى است به خوردن خرماى خشك و تر . رَطِيب : عبارتست از نرمى . رعب : الرُّعْب : بريده شدن از بسيارى ترس و خوف در دل . فعلش ، رَعَبْتُهُ ، فَرَعَبَ ، رُعْباً و هو رَعِبٌ - يعنى به سختى ترساندش و ترسيد . تِرْعَابَة : مرد بسيار ترسو و گريزان و جدا شده ، خداى تعالى گويد : ( وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ - 26 / احزاب ) و ( سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ - 151 / آل عمران ) ( وَ لَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْباً - 18 / كهف ) . و به تصوّر رسيدن ترس در سراسر وجود و پر شدن از خوف ، گفته مىشود : رَعَبْتُ الحوضَ : حوض را پر كردم . و - سَيْل رَاعِب : سيلى كه درّه را پر مىكند و به اعتبار معنى قطع و بريدن بوسيلهء ترس مىگويند : رَعَبْتُ السَّنَامَ : كوهان شتر را بريدم . جارية رُعْبُوبَة : دوشيزه فربه و بالا بلند ، جمع آن - رَعَابِيب - است .