هو عِضٌّ في الخصومة : در خصومت بد خواست ( و يا در دعوا چيره دست و سخنور است ) زَمَنٌ عَضُوض : خشكسالى و قحطى . تَعْضُوض : نوعى خرما كه جويدنش سخت است . عضد : العَضُد : عضو ميان آرنج و شانه ( بازو ) . عَضَدْتُهُ : به بازويش زدم ، و بطور استعاره مىگويند : عَضَدْتُ الشّجرَ بالمِعْضَد : درخت را با تير يا داس زدم و بريدم . جملٌ عَاضِدٌ : شترى كه ناقه را با زدن دست مىخواباند . عَضَدْتُهُ : بازويش گرفتم و تقويتش نمودم . عَضُد : بطور استعاره براى يارى كننده به كار مىرود مثل واژه - يد ( كه به معنى دست است ولى براى يارى و نيرو بطور استعاره به كار مىرود . ) و آيه : ( وَ ما كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُداً - 51 / كهف ) ( گمراهان را به يارى نگرفتم ) . رجلٌ أَعْضَد : مرد ضعيف بازو . عُضِدَ : از درد بازو شكوه كرد و اين دردى است كه به بازو مىرسد . مُعَضَّد : كسى كه در بازويش نشانه و نقش و نگار هست . عِضَاد : بازو بند . مِعْضَد : زيور دست و بازو . أَعْضَاد : ديواره حوض كه تشبيهى است به بازوى انسان . عضل : العَضَلَة : گوشت سخت و سختى كه در عصب هست . رجلٌ عَضِلٌ : مرد عضلانى و نيرومند . عَضَلْتُهُ : از خوردن گوشت عضلهء حيوان منعش كردم و بر او سخت گرفتم ، مثل