( وَ رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ اطْمَأَنُّوا بِها - 7 / يونس ) واژه - اطْمَأَنَّ و تطامن در معنى و لفظ نزديكند . طهر : گفته مىشود : ( طَهُرَتِ المرأةُ طُهْراً و طَهَارَةً و طَهَرَتْ : پاك شد ، بر وزن ( حسن و ضرب ) كه البتّه با فتحه حرف ( ه - ) به قياس نزديكتر است و معنى آن بر خلاف ( طمث ) است . طَاهِرَة و طَاهِر - مثل ( قائمة و قائم ) و ( قاعدة و قاعد ) است يعنى ( پاك - برخاسته - نشسته ) . طهارت دو گونه است : 1 - طهارت جسم 2 - طهارت نفس ، كه عموم آيات قرآن بر اين دو معنى حمل شده است . مىگويند : طَهَّرْتُهُ فَطَهُرَ و تَطَهَّرَ و اطَّهَّرَ : پاكش كردم و پاكيزه شد ، اسم فاعلش - طَاهِر و مُتَطَهِّر - است . در آيه : ( وَ إِنْ كُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا - 6 / مائده ) يعنى آب به كار مبريد يا چيزى كه جاى آن باشد ( غسل يا تيمّم ) . و آيه : ( لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ - 222 / بقره ) ( فَإِذا تَطَهَّرْنَ - 222 / بقره ) دو لفظ ( حَتَّى يَطْهُرْنَ و - تَطَهَّرْنَ ) دلالت دارد بر اينكه نزديكى و همبسترى به همسران جايز نيست مگر بعد از طهارت و تطهير شدنشان .

--> اكراه چيزى گويد ولى دلش آرميده به ايمان بادش دروغگو نيست و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در بارهء عمّار در اين مورد فرمود : « انّ عمّارا مولى ايمانا من قرنه الى قدمه و اختلط الايمان بلحمه و دمه » سراسر وجود عمّار از فرق سر تا پاى سرشار از ايمان است و ايمان با گوشت و خونش آميخته است ، ياسر و سميّه پدر و مادرش نخستين شهداء اسلام در آن شكنجه‌ها و آزمايشها بودند .