( الطَّلاقُ مَرَّتانِ - 229 / بقره ) ( وَ الْمُطَلَّقاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ - 228 / بقره ) مفهوم اين آيه براى طلاق رجعى و غير رجعى عموميّت دارد . و آيه : ( وَ بُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ - 228 / بقره ) كه مخصوص باز گرداندن همسر و رجوع او است . و آيه ( فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ - 230 / بقره ) يعنى بعد از جدا شدن . و آيه : ( فَإِنْ طَلَّقَها فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يَتَراجَعا - 230 / بقره ) يعنى همسر دوّم . انْطَلَقَ فلانٌ : وقتى است كه كسى از دنبال برود و بگذرد خداى تعالى گويد : ( فَانْطَلَقُوا وَ هُمْ يَتَخافَتُونَ - 23 / قلم ) ( رفتند و آهسته با نجوا به يكديگر سخن مىگفتند ) ( انْطَلِقُوا إِلى ما كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ - 29 / مرسلات ) ( اكنون به سوى چيزى كه تكذيب مىكرديد روان شويد و برويد ) . و به - حلال - هم - طَلْقٌ - گفته شده يعنى مُطْلَق و آزاد است و ممنوعيتى برايش نيست . عدا الفرس طَلْقاً او طَلْقَيْنِ : اسب آزادانه دويد ، كه اين عبارت به اعتبار باز بودن جلوى راهش است . مُطْلَق : در احكام شرعى چيزى است كه استثناء بر آن وارد نمىشود . طَلَقَ يدَهُ و أَطْلَقَهَا : عبارت از وجود و بخشش است . طَلْقُ الوجهِ و طَلِيقُ الوجهِ : وقتى است كه ترشروى نباشد . طَلَّقَ السّليمُ : درد ، مار گزيده را رها كرد و آن درد از او بر طرف شد « 1 » . شاعر گويد : تُطَلِّقُهُ طوراً و طوراً تراجع . ( گاهى رهايش مىكرد ، و زمانى بر مىگشت ) .

--> ( 1 ) عبارت - طلّق السّليم - در نسخه‌هاى متعدّد مفردات - طلّق السّليم - با فتحه حرف ( ط ) نوشته شده كه صحيحش را فيروزآبادى مىگويد طلّق السّليم بالضّم اى رجعت اليه نفسه و سكن وجعه : يعنى حيات دوباره يافت و دردش ساكت و آرام شد .