صُبَابَة و صُبَّة : مانده و باقيمانده آب و شير در ظرف است . تَصَابَبْتُ الاناء : تتمّه آب و شير را از ظرف خوردم . تَصَبْصَبَ : باقيمانده‌اش از بين رفت . صبح : الصُّبْح و الصَّبَاح : اوّل روز ، و زمانى است كه به خاطر وجود تيغ آفتاب و آغاز نور خورشيد ، افق سرخ رنگ است ، در آيات : ( أَ لَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ - 80 / هود ) مربوط به صبحگاهى است كه قوم لوط به عذاب كردارشان گرفتار شدند و ( فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ - 177 / صافات ) . يعنى : ( در وقت رسيدن عذاب ، چقدر صبح بيمدادگان هراسناك و بد است ) . التَّصَبُّح : خواب بامدادى . الصَّبُوح : نوشيدن صبحگاهى . صَبَحْتُهُ : او را پگاهان نوشاندم . الصَّبْحَان : مرد زيبا روى و صبح نوشنده . الْمُصْطَبَح : نوشنده و افروخته شده . الْمِصْبَاح : چراغ و كاسهء بزرگ و نيز شترى كه تا صبح نشود برنمىخيزد و ظرفى كه چراغ در آن مىگذارند . در آيه : ( مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكاةٍ فِيها مِصْباحٌ الْمِصْباحُ فِي زُجاجَةٍ - 25 / نور ) ( مثل نور خدايى ، همچون ظرفى است كه در آن چراغى است و آن چراغ در شيشه‌اى است ) . سراج : را هم كه همان چراغ است مصباح گفته‌اند . صَبَاح : شعله چراغ . مَصَابِيح : انوار و نشانه‌هاى ستارگان . آيه : ( وَ لَقَدْ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ - 5 / ملك ) ( آسمان دنيا را با انوار ستارگان زينت داديم ) .