فأوسعنى حمدا و أوسعته قرى * و أرخص به حمد كان كاسبه الأكل يعنى : ( من او را به خوبى و فراخى پذيرائى كردم و او مرا بسيار سپاس گفت ، چقدر حمد و سپاس فراوان و ارزان است كه نتيجه خوردن باشد و از خوردن بدست آيد ) . ربص : التَّرَبُّص : درنگ كردن و انتظار داشتن با مال و متاع كه به قصد گرانى يا ارزانى آن متاع باشد ، يا كارى كه از بين رفتن و يا رسيدن به آن مورد انتظار باشد . مىگويند - تَرَبَّصْتُ لكذا - چشم براهش بودم . و لِي رُبْصَةٌ بكذا و تربُّص : انتظارى دارم و بايستى درنگ كنم . خداى تعالى گويد : ( وَ الْمُطَلَّقاتُ يَتَرَبَّصْنَ - 228 / بقره ) و ( قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِينَ - 31 / طور ) . و آيهء : ( قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ - 52 / توبه ) . يعنى : ( بگو غير از اين است كه يكى از دو فرجام نيك را براى ما انتظار داريد ما هم منتظر عواقب كارتان هستيم ) . ربط : رَبْطُ الفرس : بستن اسب در جايى كه نگهدارى و حفظ شود ، و از اين واژه است عبارت : رِبَاطُ الجيش : باقى ماندن و پيوستن سپاه ، كمينگاه و استراحتگاه سربازان ( چاپارخانه و قراولگاه ) . رِبَاط : مكانى كه مخصوص اقامت نگهبانان است . الرِّبَاط : مصدر است كه افعال آن - رَبَطْتُ و رَابَطْتُ و مُرَابَطَة - است مثل - محافظة .