( لا يَشْتَرُونَ بِآياتِ اللَّهِ - 199 / آل عمران ) ( اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا - 86 / بقره ) ( اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ - 16 / بقره ) ولى در آيه : ( إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ - 111 / توبه ) يعنى آنچه را كه خداوند مشترى آن است كه در آيه بعد مفهوم آن يادآورى شده است كه : ( يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ « 1 » - 111 / توبه ) . خوارج هم شُرَاة - ناميده شده‌اند ، اين معنى را از آيهء زير تأويل كرده‌اند كه : ( وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ - 207 / بقره ) . ( همانطورى كه در هر عصرى افراد و گروههايى يك يا چند آيه قرآن را پيوسته به سود خويش تأويل مىكنند و چه ستمى از اين نارواتر كه خود را و افكار خود را مقدّم بر حقّ بدانيم ) . پس معنى يَشْرِي در آيهء فوق - يعنى - يبيع - و همچون معنى آيه : ( إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى - 111 / توبه ) . شطط : الشَّطَط : دورى بسيار و افراط در آن . شَطَّتِ الدّارُ و أَشَطَّ : آن خانه بسيار دور شد ، كه اين واژه ، هم در دورى مكان و هم در دورى معنوى و دورى از حكم و دستور ، در رفتن و دور شدن و خواستن و يافتن به كار مىرود ، شاعر گويد : شطّ المزار بجذوى و انتهى الأمل

--> ( 1 ) ترجمه تمام آيه چنين است : خدا از مؤمنين جانها و مالهاشان را كه در راه او از دست مىدهند با دادن پاداش و ثواب مىخرد ، و بهشت جايگاه آنهاست ، اينان با جان و مال خويش در راه خدا كارزار و قتال مىكنند ، مىكشند و كشته مىشوند وعده خداى كه در تورات و انجيل و قرآن در بارهء آنان آمده است حقّ است و چه كسى نسبت به عهد خويش باوفاتر از خداى تعالى است با ايثار جان و مال خويش در راه او بشارتتان باد و شادمان باشيد كه اين رستگارى و كاميابى بزرگى است .