و در آيه : ( أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ - 7 / آل عمران ) . آيات مُتَشَابِه در قرآن آياتى است كه تفسير آنها بخاطر مشابهت با آيات غير از آنها اشكال يافته يا از جهت لفظ و يا از حيث معنى . فقهاء گفته‌اند : متشابه چيزى است كه ظاهرش از مرادش خبر نمىدهد . حقيقت اينست كه آيات قرآنى به اعتبار بعضى نسبت به بعض ديگر سه گونه است : 1 - محكم على الاطلاق ( آياتى كه بطور مطلق ، محكمند ) . 2 - متشابه على الاطلاق ( آياتى كه بطور مطلق ، متشابه‌اند ) . 3 - آياتى كه از وجهى متشابه و از وجهى محكمند . متشابه نيز بطور كلّى سه گونه است : 1 - متشابه ، فقط از جهت لفظ . 2 - متشابه ، فقط از جهت معنى . 3 - متشابه ، از جهت لفظ و معنى هر دو . ولى - متشابه از حيث لفظ ، خود دو نوع است : 1 - متشابهى كه به الفاظ مفرد برمىگردد يا از نظر غرائب واژه‌هاى آن لفظ . مثل : الأبّ ، يزفّون - و يا از نظر مشاركت لفظى ، مثل يد - عين . 2 - متشابهى كه به كلام مركّب برمىگردد ، و خود سه گونه است : 1 - نوعى از متشابه بنابر كوتاهى كلام ، مثل : ( وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتامى فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النِّساءِ - 3 / نساء ) . 2 - نوعى كه براى بسط سخن ، متشابه است ، مثل : ( لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ - 11 / شورى ) . زيرا اگر گفته شود - ليس مثله شىء - براى شنونده روشنتر است . 3 - نوعى متشابه از نظر نظم كلام ، مثل : ( أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً - نه - عِوَجاً قَيِّماً و ( وَ لَوْ لا رِجالٌ