و آيه : ( سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا - 27 / ملك ) . واژه - سُوء ( زشتى و بدى ) از اين جهت به چهره‌ها نسبت داده شده كه همواره اثر سرور و غم در چهره ظاهر مىشود . و آيه : ( سِيءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً « 1 » - 77 / هود ) حلّ بهم ما يسوءهم : چيزى كه به سختى دچارشان مىكرد به آنها رسيد و آنها را فرا گرفت . و آيات : ( سُوءُ الْحِسابِ - 18 / رعد ) و ( وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ - 25 / رعد ) يعنى حساب اعمال و جايگاه دشوار و ناگوار . واژه - سَوْأَة - براى عورت و جثّه كنايه شده است . گفت ( كَيْفَ يُوارِي سَوْأَةَ أَخِيهِ - 31 / اعراف ) ( فَأُوارِيَ سَوْأَةَ أَخِي - 31 / مائده ) ( يُوارِي سَوْآتِكُمْ - 26 / اعراف ) ( بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما - 22 / اعراف ) ( لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما - 20 / اعراف ) ( شيطان وسوسه‌شان كرد تا آنچه از عوراتشان پوشيده بود آشكار كنند ) .

--> ( 1 ) همين كه فرشتگان مأمور عذاب قوم لوط بر پيامبرشان وارد شدند از ورودشان غمگين و دلتنگ شد كه نشانه عجز بر دفع و چاره جوئى گناهان مكروه قوم است و - رحب الذراع - در بارهء كسى است كه توانائى دارد .