هم روايت شده است كه از همان معنى - سَوْرَة - يعنى خشم و غضب است ( نه با تنگدلى ، و نه در آن خشم و غضبى است ) . سوط : السَّوْط ( تازيانه ) يعنى پوست و چرمى نازك و بهم تابيده و بافته شده كه با آن كسى را مىزنند و اصل - سوط - آميختن بعضى از چيزى با بعض ديگر آن است . سُطْتُهُ و سَوَّطْتُهُ : آن‌ها را بهم آميختم و بافتم . پس تازيانه از اين جهت - سوط - ناميده شده كه رشته‌هاى چرمش به يكديگر و بهم تابيده شده . آيه : ( فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذابٍ - 13 / فجر ) تشبيه به عذابى است كه در دنيا با تازيانه انجام مىشود و گفته شده اشاره به انواع عذابهايى است كه با هم آميخته است . و در آيهء ( حَمِيماً وَ غَسَّاقاً « 1 » - 25 / نباء ) هم به آن معنى اشاره شده است . سوع : السَّاعَة : جزئى است از اجزاء زمان كه به قيامت تعبير شده است در آيات : ( اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ - 1 / قمر ) و ( يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ - 117 / اعراف ) و ( وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ - 24 / لقمان ) . قيامت هم بخاطر سرعت حسابرسى اعمال با واژه - ساعة - كه بسرعت در گذر است تشبيه شده ، چنان كه گفت : ( وَ هُوَ أَسْرَعُ الْحاسِبِينَ - 62 / انعام ) و يا آنچه كه در آيات : ( كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها - 46 / نازعات ) و ( لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنْ نَهارٍ - 35 / احقاف ) و ( وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ - 12 / روم ) كه قيامت را با آن سرعت در گذران زمان

--> ( 1 ) ترجمه آيه چنين است : دوزخ كمينگاهى است كه سر انجام طاغيان و سركشان از فرمان الهى است و مدّت زيادى در آنجا درنگ خواهند كرد ، خنكى و نوشيدنى جز آب جوشان و آميخته و چركين نچشند و اين پاداش و فرجام اعمال آنهاست كه از حسابش و سرانجامش باك نداشتند و آيات الهى را لجوجانه و گستاخانه تكذيب نموده و دروغ مىپنداشتند .