احمد بن محمد ميبدى

641

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

كرد ! و گفت : خانه مرا پاك نگاه داريد ، اين چنان است كه خانه را گفت : من از آن توأم و تو از آن من ! از اين شگفت‌تر ! كسانى را كه به حجّ يا عمره قصد زيارت خانهء او دارند ، زائران و كسان خويش خواند ! ارباب معرفت را اندرين معنى زبانى ديگر است ، گفتند : حجّ دو نوع است : يكى از خانه به بيت حرام شود و يكى از نهاد خود برخيزد و به درگاه ذو جلال رود ! آن يكى تا عرفات است و اين يكى تا به معرفت معروف ! آنجا چشمهء زمزم ، اينجا قدح شراب و لطف دمادم ! آنجا قدمگاه خليل و اينجا نظرگاه ربّ جليل ! آنجا آيات بيّنات و اينجا رايات ولايات ! آنجا ركن يمانى و شامى ، اينجا گنج معانى ! آنجا به قدم روند ، و اينجا بهم روند ( آنجا طواف كعبهء صورت است و اينجا طواف كعبهء دل ) : « در راه خدا دو كعبه آمد منزل * يك كعبهء صورت است و يك كعبهء دل تا بتوانى زيارت دلها كن * بهتر ز هزار كعبه باشد يك دل » آن يكى را حاج مكّه گويند و اين يكى را حاج حقّ ! آنان كعبه را از راه باديه جستند و اينان از راه دل ! آرى ، بسراى دوست بس راهى نيست * آن را كه جز از دوست نظرگاهى نيست لطيفه : در خبر است كه فرشتگان حاج مكّه را پيش باز روند و سواران را مصافحه ( دست دادن ) و پيادگان را معانقه ( در آغوش ) كنند ! امّا حاج حقّ آن قوم باشند كه فرشتگان آنان را نه بينند ! و آسمان و زمين بوى آنها نشنوند و عرش و كرسى به ساق دولت ايشان نرسند ! « 1 » اى مسكين ، اگر توانائى آن را ندارى كه با مسافران راه حقيقت سفر كنى ، بارى سفر باديهء صورت را دربند ! كه خداوند فرمود : لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ ، كم از آن نباشد كه با ساكنان كوى ما به خانهء ما آئى ، بارى ، اگر پيل نتوانى بود از پشه‌اى كم مباش كه بر صورت پيل نشيند و گويد اگر به نيروى پيل نيستم كه بار كشم ، بارى به صورت پيلم كه بار خويش بر كس نيفكنم ! سورهء - 107 - ماعون - 7 - آيه - مكى - جزو 30 تفسير لفظى [ آيات 1 الى آخر ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - بنام خداوند بخشندهء مهربان . 1 - أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ . آن كسى كه روز رستاخيز را دروغ مىپندارد ديدى ؟ ( اى محمّد ) ؟ « 2 » - * - 2 - فَذلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ . او كسى است كه پدر مرده را بانگ مىزند و مىراند ! و او را مىگذارد و در او نگاه نمىكند ! - * - 3 - وَ لا يَحُضُّ عَلى طَعامِ الْمِسْكِينِ . و به غذا دادن به بىنوايان برنمىانگيزاند و بر آن وانمىدارد ! 4 - فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ . پس واى و نفرين باد بر نمازگزارانى كه : - * - 5 - الَّذِينَ هُمْ

--> ( 1 ) - راجع به حاجيان كعبهء سنگ و گل و طائفان كعبهء جان و دل به كتاب : « دو راه به خانهء خدا » نگارش اين بنده شرمنده مراجعه فرمائيد ( نگارنده ) . ( 2 ) - مفسران نوشته‌اند اين آيه دربارهء وليد و عاص دو نفر منافق خبيث عرب نازل شده كه نماز را براى نمايش ظاهرى مىخواندند و زكات مال را هم نمىدادند و منكر روز جزا بودند !