احمد بن محمد ميبدى
543
خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )
شود و گناهانشان بخشوده شود « 1 » . سورهء - 67 - ملك - 30 - آيه - مكىّ - جزو 29 تفسير لفظى [ آيات 1 الى آخر ] جزو بيست و نهم : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان . 1 - تَبارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . بزرگ است و بزرگوار و با بركت در كارسازى و كردگارى ، كه پادشاهى جهان به دست اوست و او بر همه چيز توانا است . 2 - الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ . آن خدائى كه مرگ و زندگى را آفريد تا شما را بيازمايد كه چه كسى از شما نيكوكارتر است ؟ و اوست كه تواند و تاود و مىپوشد و مىآمرزد . 3 - الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً ما تَرى فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ . خدائى كه هفت آسمان را زير و زبر هم آفريد ، در آفرينش خداوند چيزى فروشده ( تفاوت ) نبينى ، چشم خويش را بازگردان ، آيا هيچ شكافى يا گشادى در آسمانها مىبينى ؟ 4 - ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خاسِئاً وَ هُوَ حَسِيرٌ . باز چشم خويش و نگرستن خويش را بازآر ، تا چشم تو از نگرستن و عيب جستن در حال پسماندگى و كمآمدگى پس آيد ، درحالىكه او خود بازمانده و بازايستاده است ! 5 - وَ لَقَدْ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَ جَعَلْناها رُجُوماً لِلشَّياطِينِ وَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذابَ السَّعِيرِ . ما آسمان دنيا را به چراغها بياراستيم و آنها را چنان ساختيم كه شيطانها را از در آسمان برانند و براى آنها عذاب آتش قرار داديم . 6 - وَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذابُ جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ . براى آنها كه به پروردگار خويش كافر شدند عذاب دوزخ است كه بد بازگشت گاهى است . 7 - إِذا أُلْقُوا فِيها سَمِعُوا لَها شَهِيقاً وَ هِيَ تَفُورُ . چون كافران را در دوزخ افكنند ، صدائى سخت زننده شنوند درحالىكه دوزخ مىجوشد . 8 - تَكادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّما أُلْقِيَ فِيها فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُها أَ لَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ . دوزخ مىخواهد از خشم پارهپاره شود ، هرگاه گروهى در آن افكنند ! و عذابسازان پرسند آيا شما را ترساننده نيامد ؟ 9 - قالُوا بَلى قَدْ جاءَنا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنا وَ قُلْنا ما نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلالٍ كَبِيرٍ . گويند : آرى ، آگاهكننده به ما آمد ، ولى ما او را دروغ زن گرفتيم و گفتيم : خداوند هيچ چيز فرونفرستاده و شما نيستيد مگر در گمراهى بزرگ ! ( كه اين سخنان را مىگوئيد ) . 10 - وَ قالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ ما كُنَّا فِي أَصْحابِ السَّعِيرِ . و مىگويند اگر ما مىشنيديم و آن را در مىيافتيم ، ما در دوزخيان نبوديم .
--> ( 1 ) - در عين حال البته نبايد به اميد عفو خداوندى ، گناه كرد و از انجام دادن وظيفه انسانى و تكليف بندگى خوددارى كرد كه خداوند هم خداوند رحمت است هم جبار منتقم و نقمت ! !