سورهء - 66 - تحريم - 12 - آيه - مدنى - جزو 28 تفسير لفظى [ آيات 1 الى آخر ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بنام خداوند بخشندهء مهربان . 1 - يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ . اى پيغمبر ، چرا حرام مىكنى ( ببندى ) آنچه را كه خداوند براى تو حلال كرده ( بگشاده ) به اين كار خشنودى زنان خود را مىخواهى ؟ و خداوند آمرزگار مهربان است . 2 - قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمانِكُمْ وَ اللَّهُ مَوْلاكُمْ وَ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ . خداوند حلال كردن سوگندها ( و بازگشادن تنگىها ) بر شما فرض و مقدّر كرده و او يار شما است ، و اوست دانا و راست دانش . 3 - وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلى بَعْضِ أَزْواجِهِ حَدِيثاً فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَ أَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَ أَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ فَلَمَّا نَبَّأَها بِهِ قالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هذا قالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ هنگامى پيغمبر يا بعض زنان خود ( حفصه ) راز كرد ، چون آن زن راز را به ديگرى از زنها بگفت ( به عايشه ) و خداوند پيغمبر را از آن رازگوئى به ديگرى آگاه كرد ، پيغمبر لختى از آن قصّه را در سرزنش و عتاب باز گفت و بعضى را باز نگفت ! پس چون پيغمبر آن زن راز فاش كن را خبر داد ، او گفت : چه كسى بشما اين خبر ( فاش راز ) داد ؟ فرمود : خداى آگاه و دانا مرا خبر داد . 4 - إِنْ تَتُوبا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلائِكَةُ بَعْدَ ذلِكَ ظَهِيرٌ . اگر شما ( دو زن ) به خدا توبه كنيد ، جاى دارد ، زيرا كه دلهاى شما از اطاعت رسول گشته و اگر هم بر او پشت شويد ( رو گردانيد ) بدانيد كه خدا و جبرئيل و صالح مؤمنين و فرشتگان يار و ياور او هستند . 5 - عَسى رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْواجاً خَيْراً مِنْكُنَّ مُسْلِماتٍ مُؤْمِناتٍ قانِتاتٍ تائِباتٍ عابِداتٍ سائِحاتٍ ثَيِّباتٍ وَ أَبْكاراً . از خداوند اميد است كه اگر پيغمبر شما را طلاق دهد ، زنهاى بهتر از شما : مسلمان ، مؤمن ، مطيع ، توبه كار ، خداپرست ، روزه‌دار ، شوهر ديده ، و دوشيزه بهرهء او گرداند . 6 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ عَلَيْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ . اى مؤمنان بازداريد از خود و از كسانتان آتشى كه هيزم آن مردم و سنگ است ! كه در آن فرشتگان ستبر جگر و سخت خشمان گماشته‌اند كه از فرمان خدا سرپيچى نمىكنند و آنچه ايشان را فرمايند مىكنند . 7 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ كَفَرُوا لا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ إِنَّما تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ . اى كافران امروز خود را ملامت مكنيد و پوزش مخواهيد ، شما را پاداش آنچه مىكرديد مىدهند . 8 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ