اى مؤمنان ، بسوى خدا توبه كنيد ، توبه‌اى كه شكستنى و بازگشتنى از آن نباشد ، بسا كه خداوند بديهاى شما را بسترد و ناپيدا كند و شما را به بهشتها كه جويهاى آب زير درختان آن روان است جاى دهد ، آن روزى است كه خداوند پيغمبر و ياران او را خوار نگرداند . نُورُهُمْ يَسْعى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنا أَتْمِمْ لَنا نُورَنا وَ اغْفِرْ لَنا إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . درحالىكه روشنائى ايمان از پيش روى و از سوى راست آنان مىشتابد و آنان مىگويند : پروردگارا ، اين روشنائى ما را كامل گردان و گناهان ما را بيامرز كه تو بر هر چيزى توانا هستى . 9 - يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ . اى پيغمبر ، جهاد كن ( باز كوش ) با كافران و منافقان و بر ايشان درشت و سخت‌گير ، و جايگاه آنها دوزخ است و بد بازگشتنى است . 10 - ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ قِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ . خداوند براى كافران ( از نوميدى فرداى قيامت ) مثلى زد ، زن نوح و زن لوط كه زن دو نفر بندگان صالح خدا بودند و به شوهرهاى خود خيانت كردند ، و شوهران آنها پيش خدا براى آنها هيچ به كار نيامدند و از خداى سودى به آنان نرسانيدند و به آنها گفتند با گنهكاران به دوزخ درآئيد . 11 - وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ . خداوند براى مؤمنان ( در ايمنى از گزند كفر كافران ) زن فرعون را مثل زد ، آنگاه كه گفت : خداوند مرا در بهشت به نزديك خود خانه‌اى بساز و مرا از فرعون و كردار او رهائى ده و مرا از گروه ستمكاران نجات ده . 12 - وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا وَ صَدَّقَتْ بِكَلِماتِ رَبِّها وَ كُتُبِهِ وَ كانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ . ( مثل ديگر ) مريم دختر عمران كه ناموس خود را نگاه داشت و ما از روح خويش در آن دميديم و او بپذيرفت و سخن خداوند و كتابهاى ( نامه‌ها ) او را استوار كرد ( تصديق كرد ) و از فرمان‌برداران بود . تفسير ادبى و عرفانى سوره 66 آيه 0 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، نام خداوندى كه بىنام او سخن ابتر آيد و بىذكر او گفتار مختصر آيد ، بىستايش او گفتار را آرايش نيست ، بىآشنائى او اسرار را روشنائى نه ! بىخدمت او تن را نظام نيست ، و بىنعمت او جان را قوام نه ! بىجود او وجود نيست ، بىلطف او شهود نه ! پادشاهى كه صنع او بىآلت است و خواست او بىعلت ، كريمى كه كرم او بىحدّ است و قدرت او بىنهايت ! خداوند مهربانى كه روز بيعت بندهء حقير را نداى إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ داد . و در هنگام پيمان بستن ، او را قالُوا بَلى * تلقين كرد و در لوح رقمش سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى ثبت كرد ، و روز ايثار ، بهره‌اش أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى كرد . اين است كرم و رحمت ، اين است عنايت و شفقت . سوره 66 آيه 8 8 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً . آيه . « 1 » اى گروندگان ، دوستان و آشنايان ،

--> ( 1 ) راجع به كلمهء نصوح در ذيل سورهء حديد شرحى نوشته شده است .