پنج معنى كسى را مسلّم باشد ، نعمت دنيا و دين بر او تمام گردد . يكى از بزرگان عرفان گويد : عافيت آنست كه امروز مردم از دست و زبان تو سلامت باشند و فردا تو از دست دعوى و دشمنى آنان در امان باشى ، چون برين جمله باشى ، عافيت دنيا و آخرت درباره تو جمع شده ! كه گفته‌اند : دولت عافيت همانا پيش‌آمدهاى نيكو است ! پير طريقت اينجا سخنى نغز گفته : الهى ، دانى به چه شادم ، به آنكه نه به خويشتن به تو افتادم ؟ خدايا ، تو خواستى ! نه من خواستم ، دوست بر بالين ديدم چو از خواب برخاستم ! دولت حقيقى و عافيت واقعى آن بود كه ناگاه به دل بلال حبشى راه يافت و بىدولتى آن بود كه ابو طالب قريشى را دريافت « 1 » هيچ‌كس از بو طالب ( عموى پيغمبر ) به او نزديكتر نبود ، لكن چه سود كه دولت دستگير او نبود ! اما سعادت ، حكمى است ازلى و كارى است ابدى ، سعى و كوشش بنده در آن مجالى نيست ، آنها كه بدان رسيدند به اراده و مشيّت خداوندى رسيدند ، آرى سعادت تاج است تا بر سر كسى نهند ؟ تراز عزّت است تا بر آستين كسى كشند ؟ سورهء - 58 - مجادله - 22 - آيه - مدنى - جزو 28 تفسير لفظى [ آيات 1 الى 10 ] جزو بيست و هشتم : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان . 1 - قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجادِلُكَ فِي زَوْجِها وَ تَشْتَكِي إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ يَسْمَعُ تَحاوُرَكُما إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ . خداوند سخن آن زن كه با تو دربارهء شوهرش مجادله ( پيچيدگى ) مىكرد شنيد كه به خدا مىناليد و شكوه مىكرد ، و خداوند گفتگوى شما را با يكدگر مىشنيد ، كه خداوند شنونده‌اى بينا و آگاه است . 2 - الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسائِهِمْ ما هُنَّ أُمَّهاتِهِمْ إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَراً مِنَ الْقَوْلِ وَ زُوراً وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ . كسانى كه از شما ظهار « 2 » مىكنند از زنان خويش ، آن زنان مادران آنها نيستند ، مادران آنها آن كسى است كه آنها را زائيده و آنها گفتارى زور و منكر و سخنى ناپسند مىگويند و خداوند بخشنده و آمرزنده است .

--> ( 1 ) - ابن ابى الحديد ( از علماء اهل سنت ) در شرح نهج البلاغة مىگويد : اسلام ابو طالب مورد اختلاف است ، اماميه و زيديه معتقد به اسلام اويند ، و برخى از شيوخ معتزله ( فرقهء آزادفكر مسلمانان ) نيز بر اين عقيده‌اند ، و خبرهاى بسيار از عامّهء ( اهل سنت ) و خاصه ( شيعه ) براى اثبات اسلام ابو طالب آورده‌اند . از جمله خبر موثّق آنكه ابو بكر روزى پدر كور خود ابو قحافه را به خدمت رسول خدا آورد تا مسلمان شود ، حضرت از او پرسشى كرد ، او در پاسخ گفت : اسلام ابو طالب بيش از اسلام پدرم مرا شادمان ساخت ! در كافى نيز اخبارى صريح آمده كه نوشته‌اند ابو طالب مانند اصحاب كهف اسلام خود را پنهان مىداشته ! ( 2 ) - ظهار بدين‌گونه است كه مرد به زنش بگويد : تو مانند پشت مادر من هستى و مىگفتند اين جمله باعث حرامى زن بر مرد مىشد .