پس چرا آفرينش را در ياد نداريد ؟ 63 - أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ . آيا شما ديده‌ايد آنچه كه مىكاريد ؟ و اين كشت كه مىورزيد ؟ 64 - أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ . آيا شما آن را مىرويانيد يا ما رويانندهء آن هستيم ؟ 65 - لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْناهُ حُطاماً فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ . اگر ما بخواهيم آن را كاه كنيم تا شما در شگفت آئيد و از كشت آن دانه ( كه كاه شده ) پشيمان كرديد ! 66 - إِنَّا لَمُغْرَمُونَ . و بگوئيد : آن رنج كه در زمين برديم بر ما تاوان آمد ( و زيان كرد ) . 67 - بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ . ( و گوئيد ) بلكه ما را محروم كرده و بىروزى گذاشتند ! 68 - أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ . آيا اين آب را كه مىآشاميد چه مىبينيد ؟ 69 - أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ . آيا شما آن را از ابر ( ميغ ) فرود آورديد يا ما فرودآورندهء آن هستيم ؟ 70 - لَوْ نَشاءُ جَعَلْناهُ أُجاجاً فَلَوْ لا تَشْكُرُونَ . اگر ما بخواهيم آن آب باران را تلخ مىسازيم ، پس چرا شما از من شكر ( آزادى ) نكنيد ؟ 71 - أَ فَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ . آيا چه مىبينيد اين آتشى كه مىافروزيد ؟ 72 - أَ أَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَها أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِؤُنَ . آيا شما درخت آتش را مىرويانيد يا ما آفريدگار و رويانندهء آن هستيم ؟ « 1 » 73 - نَحْنُ جَعَلْناها تَذْكِرَةً وَ مَتاعاً لِلْمُقْوِينَ . ما اين آتش درخت را يادگار آتش ( دوزخ ) كرديم و آن را سودى براى مسافرين ( دور از آبادى در بيابانها ) ساختيم . 74 - فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ . پس خداوند بزرگ خود را به پاكى و نيايش ياد كن . 75 - فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ . پس سوگند ياد مىكنم به سوره‌ها و آيه‌هاى قرآن كه مانند ستاره‌ها جداجدا و پراكنده بود كه بر رسول خدا نازل مىشد ! 76 - وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ . و اين سوگندى است كه اگر شما بدانيد سوگندى بزرگ است ! 77 - إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ . هرآينه اين قرآن نيكوآزادهء آسان است ! 78 - فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ . در نامهء پوشيدهء نوشته و يادداشته و شنيده‌شده . 79 - لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ . نپاسد آن را ( لمس نكند ) مگر پاك‌كردگان و پاكيزگان . 80 - تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ . ( اين كتاب ) فروفرستاده شده از سوى خداوند جهانيان است . 81 - أَ فَبِهذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ . آيا به اين سخن مرا دروغ‌زن مىگيريد ؟ 82 - وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ . و روزى خود را آزاد مىكنيد كه مرا دروغ‌زن ( دادن روزى ) مىگيريد ؟ و سپاس روزى خود را دروغ دانستن آن از سوى من مىدانيد ) . 83 - فَلَوْ لا إِذا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ . پس چرا آنگاه كه جان به گلو رسد ؟ ( به خود نمىآئيد )

--> ( 1 ) - بعضى درختها آتش‌زنه هستند كه از ماليدن و زدن چوب آنها به يك دگر جرقهء آتش مىپرد !