احمد بن محمد ميبدى

458

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

99 سال داشت بعضى نوشته‌اند در جوانى هم نازا بوده ! 30 - قالُوا كَذلِكَ قالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ . فرشتگان گفتند : خداى تو اين‌چنين گفت ! كه او راست دانش و دانا است . جزو بيست و هفتم : 31 - قالَ فَما خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ . ابراهيم كه دانست اينان فرشتگانند گفت : كار شما اى فرستادگان خدا چيست ؟ 32 - قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ . گفتند : ما فرستاده شده‌ايم به گروهى بدكاران ! 33 - لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ طِينٍ . تا فروريزيم بر آنها سنگهائى از گل بهم چسبيده ! 34 - مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ . نشان‌كرده و نام بر آن نوشته ، نزد خداى تو براى گزاف‌كاران . 35 - فَأَخْرَجْنا مَنْ كانَ فِيها مِنَ الْمُؤْمِنِينَ . پس ما آنچه مؤمن بود از آن شهر بيرون آورديم . 36 - فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ . ما جز يك خاندان از مسلمانان در آن نيافتيم . 37 - وَ تَرَكْنا فِيها آيَةً لِلَّذِينَ يَخافُونَ الْعَذابَ الْأَلِيمَ . و در آن زمين نشانى براى كسانى كه از عذاب دردناك مىترسند گذاشتيم . 38 - وَ فِي مُوسى إِذْ أَرْسَلْناهُ إِلى فِرْعَوْنَ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ . و در قوم موسى ( عبرت است ) آنگاه كه او را بسوى فرعون با دليلى آشكار فرستاديم . 39 - فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ وَ قالَ ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ . پس فرعون به سپاهش تكيه داشت و گفت : موسى جادوگر يا ديوانه است . 40 - فَأَخَذْناهُ وَ جُنُودَهُ فَنَبَذْناهُمْ فِي الْيَمِّ وَ هُوَ مُلِيمٌ . پس او را و سپاهش را فراگرفتيم و در دريا انداختيم و او در حال نكوهيدن خود بود . 41 - وَ فِي عادٍ إِذْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ . و در قوم عاد ( عبرتى است ) آنگاه كه ما بر آنها باد تيز و كشنده فرستاديم . 42 - ما تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ . آن باد هيچ‌چيز را كه بر آن آمد فرونگذاشت مگر آنكه آن را خرد و تباه كرد ! 43 - وَ فِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ . و در قوم ثمود ( هم نشانى و عبرتى است ) آنگاه كه به آنان گفتند : تا روز معيّن زندگانى كنيد ( سى روز ) . 44 - فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ . بس به شوخى ( و غرور ) از فرمان خدا سركشى كردند ، پس بانگ سخت با عذاب آنان را فراگرفت و آنگاه ايشان چشمها را گشادند و مىنگريستند ! 45 - فَمَا اسْتَطاعُوا مِنْ قِيامٍ وَ ما كانُوا مُنْتَصِرِينَ . پس از آن ، در آن افتادن ( به بانگ سخت ) ! هيچ برخاستن نتوانستند و از كشندهء خويش هم كين ستدن نتوانستند ! 46 - وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ . ( و فراگرفتيم ) قوم نوح را از پيش از