احمد بن محمد ميبدى

425

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

كارهاشان همه را تباه و ناپيدا كرد . 9 - ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ . آن ( تباهى ) به اين جهت است كه نامه‌اى ( كتاب ) كه خدا فروفرستاد ، دشوار و ناخوش داشتند ، پس خداوند كار و كردارشان را نيست گردانيد . 10 - أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ لِلْكافِرِينَ أَمْثالُها . آيا ( مشركان ) در زمين گردش نكردند تا ببينند سرانجام كار كسانى كه پيش از آنها بودند چه بوده ؟ كه خداوند همه را هلاك كرد ( و خان‌ومانشان بر سر آنها فروريخت ! ) و براى اين كافران نيز چنين سانها است . 11 - ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ أَنَّ الْكافِرِينَ لا مَوْلى لَهُمْ . آن ( سرانجام ) به اين سبب است كه خداوند يار مؤمنان است و كافران يار ندارند ! 12 - إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ . خداى يگانه مؤمنان و كسانى كه كارهاى نيكو دارند به بهشتهائى وارد مىكند كه جوىهاى آب از زير ( درختان ) آن روان است ، و كافران كه كامرانى مىكنند و مانند ستوران مىخورند آتش جايگاه آنها است . 13 - وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْناهُمْ فَلا ناصِرَ لَهُمْ . اى بسا شهرها كه نيرومندتر است از شهرى كه تو را بيرون كردند ، كه ما آنها را هلاك كرديم و آنان را هيچ يارىكننده‌اى نبود . 14 - أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ . چه گوئى ، آيا كسى كه بر درستى و بينائى از خداوند خويش است ، مانند كسى است كه كار بد او را آراسته ؟ و يا مانند آنان كه از هواى نفس پيروى كردند ؟ ! 15 - مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ . صفت و سان بهشتى كه به پرهيزكاران وعده داده‌اند ، در آن جوىها از آب پاك نه گنديده و نه حال گشته روان است ، و جوىهائى از شير كه ترش نشده و مزهء آن برنگشته ، و جوىهائى از مى كه آشامندگان را خوش آيد ، وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَ لَهُمْ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ وَ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ كَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِي النَّارِ وَ سُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ . و جوىهائى از عسل پالوده ( صاف‌شده ) و آنان راست در آن بهشت از همه‌گونه ميوه‌ها ، و آمرزش از خدايشان ، آيا صفت ( سان ) آن‌گونه مؤمنان مانند صفت كسى است كه در آتش جاويدان است و آب جوشيده مىآشامد ، كه روده‌هاى آنها را مىبرد ؟ 16 - وَ مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّى إِذا خَرَجُوا مِنْ عِنْدِكَ قالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ ما ذا قالَ آنِفاً أُولئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ . از جملهء ( مشركان ) كسانى هستند كه سخنان تو را ( اى محمد ) گوش مىدهند ( مىنيوشند ) تا آنگاه كه از نزد تو بيرون روند ، دانايان را گويند :