احمد بن محمد ميبدى

413

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

حق نديدن بر چشم او افكند ، پس جز خداوند چه كسى او را راهنمائى كند ؟ آيا پند نمىپذيريد ؟ 24 - وَ قالُوا ما هِيَ إِلَّا حَياتُنَا الدُّنْيا نَمُوتُ وَ نَحْيا وَ ما يُهْلِكُنا إِلَّا الدَّهْرُ وَ ما لَهُمْ بِذلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ . كافران گفتند زندگى نيست مگر زندگانى اين جهانى ! مىزييم و ميميريم ( پدران ما مىميرند و ما به دنيا مىآئيم ) و نمىميراند ما را مگر روزگار ( گيتى ) ! و آنان را به آنچه مىگويند دانشى نيست و نيستند مگر گروهى كه گمانى و پندارى مىپندارند ! 25 - وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ ما كانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّا أَنْ قالُوا ائْتُوا بِآبائِنا إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . و چون سخنان روشن ما بر آنها خوانده شود ، دليل و حجّت آنها تنها اين است كه مىگويند : اگر راست مىگوئيد پدران ما را از گور بازآريد ! ( اگر مىگوئيد كه پس از مرگ زندگانى است ! ) . 26 - قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فِيهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ . بگو ( اى محمّد ) خداوند شما را زنده مىكند ( به وجود مىآورد از نطفهء مرده ) و زنده مىدارد در اين جهان ، پس از آن شما را مىميراند ، و آنگاه همه شما را روز رستاخيز فراهم مىآورد بدون شك ! ( در آن روز و در گرد هم آمدن ) و لكن بيشتر مردمان نمىدانند . 27 - وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ . خداوند راست پادشاهى آسمانها و زمين ، و روزى كه قيامت بر پا مىشود ، دروغ‌زنان و كژراهان و زيان‌كارانند . 28 - وَ تَرى كُلَّ أُمَّةٍ جاثِيَةً كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعى إِلى كِتابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( آن روز ) هر گروهى را بينى به زانو درافتاده ! و هر گروهى را به نامهء كردار خود بازخوانند ( ايشان را گويند ) امروز پاداش آنچه در دنيا كرده‌ايد به شما مىدهند . 29 - هذا كِتابُنا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ . اين نامهء ما است كه در آن كارهاى شما نوشته و به حق و راستى بر شما گواهى مىدهد ، ما مىنوشتيم ( نسخت مىفرموديم از اصل و از لوح ) آنچه را كه شما مىكرديد . 30 - فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ . اما كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيكو كردند ، پروردگار ايشان آنها را در بخشايش خود درآورد و اين است پيروزى بزرگ . 31 - وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَ فَلَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَ كُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِمِينَ . و اما آنان كه كافر شدند ( به آنها گويند ) آيا سخنان ما بر شما نمىخواندند ؟ و شما گردن كشيديد و گروهى گناهكار بوديد ! 32 - وَ إِذا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ السَّاعَةُ لا رَيْبَ فِيها قُلْتُمْ ما نَدْرِي مَا السَّاعَةُ إِنْ نَظُنُّ إِلَّا ظَنًّا وَ ما نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ . و آنگاه كه به كافران گفتند : وعده خدا راست است و روز رستاخيز بىشكّ است ، شما گفتيد : ما نمىدانيم رستاخيز چيست ؟ و گمان نداريم مگر پندارى ! و ما هيچ يقين نداريم ( به روز جزا ) .