نيكوتر است از سخن آن‌كس كه بندگان را بر نماز مىخواند و بر حضرت راز مىراند ، چون در بانگ نماز هم تكبير است هم توحيد و هم تعظيم و هم تمجيد ، هم اثبات وحدانيّت خداوند هم اثبات نبوّت محمّد مصطفى كه فرمود : هركه گناه بسيار دارد ، هنگام سحر اذان گويد ، پرسيدند : هنگام سحر چه خاصيّت دارد فرمود : چون نصارى ناقوس كوبند عرش خدا بر دوش حاملين آن سنگينى كند و چون مؤذّن آواى اللّه اكبر بلند كند ، همگى زير بار عرش الهى سبك‌بار شوند ! كرامت دوم : كمال عطا و بخشش است كه فرمود مؤذّنان بر نماز و روزه و بر خون مؤمنان امين هستند و هرچه از خدا بخواهند داده شوند ! و از هركس شفاعت كنند پذيرفته شود . كرامت سوم : قرين شهيدان بودن ، كه پيغمبر فرمود : هركس در راه خدا اذان از روى ايمان گويد ، خداوند او را در بهشت با شهيدان محشور كند ! كرامت چهارم : قرين پيغمبران بودن ، كسى از پيغمبر اكرم پرسيد ؟ چه كسانى اوّل داخل بهشت شوند ؟ فرمود : پيغمبران ، پرسيد پس از آن ، فرمود : شهيدان ، پرسيد پس از آن ، فرمود : اذان‌گويان مسجد ، پرسيد پس از آن ، فرمود : ديگر اذان‌گويان ! كرامت پنجم : خلاصى از سراى شقاوت و بدبختى ، كه فرمود : چون مؤذّن بگويد اللّه اكبر درهاى آتش دوزخ بسته مىشود و چون شهادت به وحدانيت دهد درهاى بهشت باز مىشود و چون شهادت به پيغمبرى محمّد دهد روشنى و زيبائى در دل او جلوه‌گر شود ! و در باقى ذكرها فرشتگان با او هم‌صدا گردند . تفسير لفظى [ آيات 37 الى 54 ] 37 - وَ مِنْ آياتِهِ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لا لِلْقَمَرِ وَ اسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ از نشانهاى توانائى خداوند شب و روز و آفتاب و ماه است و شما آفتاب و ماه را سجود نبريد و سجود را به خدائى بريد كه آنها را آفريده اگر او را خواهيد پرستيد . 38 - فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ هُمْ لا يَسْأَمُونَ . اگر از سجدهء به خداوند گردن كشيدند ، پس آنان كه نزد خداوندند ( از فرشتگان ) او را شب و روز سجده مىكنند و از ستايش او سير و خسته نمىشوند . 39 - وَ مِنْ آياتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خاشِعَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْياها لَمُحْيِ الْمَوْتى إِنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . و از نشانهاى توانائى خداوند اين است كه تو زمين را فرومرده و خشك مىبينى ، پس چون آب بر آن فرود آورديم گياه را بجنبانيد و بردميد و برخنجيد ( باز شد ) ، البتّه آن‌كس كه زمين را زنده كرد مردگان را هم زنده‌كننده است چون او به هر چيزى توانا است . 40 - إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آياتِنا لا يَخْفَوْنَ عَلَيْنا أَ فَمَنْ يُلْقى فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِناً يَوْمَ الْقِيامَةِ اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ . كسانى كه در نشانهاى ما كژ مىروند و الحاد مىكنند ، بر ما پوشيده نيستند ، آيا آن كسى كه فردا در آتش دوزخ افكنده مىشود بهتر است يا كسى كه روز رستاخيز ايمن است و بيم ندارد ؟ بكنيد شما هرچه خواهيد كه خداوند به آنچه مىكنيد آگاه است .