53 - وَ رَأَى الْمُجْرِمُونَ النَّارَ فَظَنُّوا أَنَّهُمْ مُواقِعُوها وَ لَمْ يَجِدُوا عَنْها مَصْرِفاً . كافران و گناهكاران آتش را بينند پس يقين بدانند كه در آن افتند و از آن بازگردانيدن نباشد . 54 - وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِي هذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ وَ كانَ الْإِنْسانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا . ما در اين قرآن براى مردم از هرگونه مثل آورديم و آدمى از هر چيزى پيچنده‌تر و ستيهنده‌تر است . 55 - وَ ما مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جاءَهُمُ الْهُدى وَ يَسْتَغْفِرُوا رَبَّهُمْ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ قُبُلًا . ( خداوند ) مردم را بازنداشت كه ايمان آورند هنگامى كه ايشان را پيغام و رهبرى رسيد و همچنين بازنداشت كه از خداوند آمرزش گناهان بخواهند ، جز آنكه سنّتهاى پيشينيان به ايشان آيد يا آنكه عذاب آشكارا و روياروى آنها را فراگيرد ! 56 - وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ يُجادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْباطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ ما أُنْذِرُوا هُزُواً . ما فرستادگان را نفرستيم جز بشارت‌دهان ( به گروندگان ) و بيم‌دهان ( به كافران ) و كسانى كه به باطل گرويده‌اند پيكار مىجويند تا به دروغ و كژىها حقّ را پايمال كنند ، و آنان سخنان و وعيدهاى مرا به افسوس گرفتند ، و شوخى و بازيچه پنداشتند . 57 - وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْها وَ نَسِيَ ما قَدَّمَتْ يَداهُ إِنَّا جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدى فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذاً أَبَداً . كيست ستمگارتر بر خويشتن ؟ از كسى او را به سخنان خداوند پند دهند ، و از آنها روى گرداند و كرده‌هاى خويش را فراموش كند ، ما هم بر دلهاى آنان غلافها و پرده افكنديم و در گوشهاشان بار كژى نهاديم ، و ( بدان اى پيغمبر ) كه اگر ايشان را به راه راست خوانى هرگز راه نيابند . 58 - وَ رَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ لَوْ يُؤاخِذُهُمْ بِما كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذابَ بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلًا . خداى تو آمرزگار عيب‌پوش و مهربان است اگر آنان را در آنچه در اين جهان كردند فراگيرد ، بايد ايشان را در همين دنيا به دوزخ شتاباند ، ليكن آنان را هنگامى و وعده‌گاهى است كه چون عذاب رسد هرگز از آن رستنگاهى نباشد ! 59 - وَ تِلْكَ الْقُرى أَهْلَكْناهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَ جَعَلْنا لِمَهْلِكِهِمْ مَوْعِداً . و آن است شهرهاى هلاك‌شدگان پيشين ، آنگاه كه بر خود ستم كردند و ما براى هلاكت آنان هنگام نهاديم . تفسير ادبى و عرفانى سوره 18 آيه 47 47 - وَ يَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبالَ . آيه . آن روز كه دستگاه دنيا بردارند و سراپردهء عقبى گشايند ، و از هول رستاخيز ، كوهها را فرارفتن آيد و زمين را فرا جنبش آيد ، آسمانها در گردش آيد ، و عرش عظيم به صحراى قيامت بيرون آرند و بساط قهر بگسترانند و ترازوى عدل درآويزند و زمين را فرمان دهند كه اى زمين وديعتها را بيرون ده ، زمين بر خود بلرزد ، و وديعت بازسپارد ، يكى را بينى از زمين برآيد چنان كه خاكستر از ميان آتش ! و ديگرى را بينى از لحد برآيد مانند درّ از ميان صدف ! همگى همىروند تا به محشر رسند و آنان را نزد خداوند عرضه دهند ! سوره 18 آيه 48 48 - وَ عُرِضُوا عَلى رَبِّكَ صَفًّا . آيه . اى پيران ناپاك شرم داريد از اينكه شما را بر خداوند عرضه نمايند ! و اى جوانان نادان پرغفلت ، بترسيد از آن ساعت كه ترازوى عدل حاضر كنند ، اى ظاهرسازان بىديانت بپرهيزيد از آن روز كه پوشيدگيها آشكار گردد ! اى خداوندان جاه و كلاه بينديشيد از ديوان مظالم در اين روز رستاخيز ! اى ميان‌سالان ناپاك ، ياد آن ساعت كنيد كه نامهء كردار شما در دست شما نهند و نيك و بد و خرد و درشت همه در آن بشما بنمايند ، و خواجگى خواجگان را طوقى كنند و بر گردن آنان آويزند ،