احمد بن محمد ميبدى
60
خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )
و تو اگر پيرو هواى نفس آنها باشى با اينكه پيغام و نام و دانش براى تو آمده در اين صورت تو از ستمكاران باشى ! 146 - الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ . كسانى كه نامه به آنها فرستاديم محمّد را به خوبى مىشناسند ، همچنانكه فرزندان خود را مىشناسند و گروهى از دانشمندان ايشان گواهى راست را كتمان مىكنند ! و پنهان مىدارند درحالىكه خود حقيقت را مىدانند ! 147 - الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ . ( اين روى به كعبه كردن ) راست و درست از سوى خداوند است مبادا كه شما از گمان افتادگان و شكداران باشى ! ( تفسير ادبى و عرفانى ) 144 - قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ . . . : چون خداوند كريم باشد و بندهء عزيز ، بنده را بر شرط ادب دارد و راه عمل بر وى نمايد و توفيق دهد ، آنگاه وى را به آن عمل پاداش دهد و در آن حرمت داشت بستايد ؛ همچنين محمّد را خبر داد كه تو بر ديدار مائى و در مشاهدهء عزّت مائى ، نگر تا حرمت حضرت بشناسى و به ادب سؤال كنى ، لاجرم چون در دل وى حديث قبله بود به حكم ادب اظهار آن نكرد و آن آرزو در دل مىداشت تا از حضرت عزّت خطاب آمد كه آرزوى تو را بدانستيم و حسن ادب در ترك سؤال از تو پسنديديم و آنچه رضاى تو در آن است از كار قبله تو را كرامت كرديم . اى محمّد ، و در عالم بندگانند كه همه در طلب رضاى مايند و ما در طلب رضاى تو ، همه در جستجوى مايند و ما خوانندهء تو ، همه در آرزوى نواخت مايند و ما نوازندهء تو ، اكنون خود را قبلهء نفس دان و ما را قبلهء جان ، بر اثر آن نواختها و كرامتها از حضرت احديّت به مقام نبوّت محمّد ، زبان حالش اين است : يك ره كه دلت به مهر ما يازان است * هجرانت كشيدن اى نگار آسان است لطيفه : شبلى گفت : قبله سهاند : قبلهء عام ، قبلهء خاص ، قبلهء خاص خاص ، قبلهء عام كعبه است ، قبلهء خاص عرش خداوند است و قبلهء خاص خاص دل مريدان و جان عارفان است ! گفتم كجات جويم اى ماه دلستان * گفتا قرارگاه منت جان دوستان ! [ آيات 151 - 148 ] ( تفسير لفظى ) 148 - وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . هر گروهى را سوئى است كه روى فرا بدان مىدهند ، پس شما در نيكى كردن شتاب كنيد و بر يكدگر پيشى گيريد هرجا باشيد خداوند بشما مىرسد و همه را از آنجاى بياورد ، كه خداوند بر هر چيزى توانا است . 149 - وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ إِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ . به هر سوى كه بيرون شوى روى خود را سوى مسجد الحرام فرادار كه آنجا قبلهء راست و درست و پسنديدهء خداوند است و از آنچه شما مىكنيد غافل نيست . 150 - وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا