فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُسَهُمْ وَ يَقُولُونَ مَتى هُوَ قُلْ عَسى أَنْ يَكُونَ قَرِيباً . يا شما آفريده‌اى گرديد كه زنده كردن آنها در دلهاى شما بزرگ نمايد ! سپس گويند كى ما را ديگربار زنده كند ؟ بگو همان كس كه شما را در آغاز آفريد ، پس آنها سرها را بسوى تو به جنبش آورند و گويند : آن زمان كى است ؟ بگو چه‌بسا كه آن روز بشما نزديك است . 52 - يَوْمَ يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَجِيبُونَ بِحَمْدِهِ وَ تَظُنُّونَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا . آن روز كه خداوند شماها را مىخواند و شما او را به ستايش او استجابت مىكنيد و گمان كنيد كه در خاك جز اندكى و زمان كمى بيش نبوديد ! 53 - وَ قُلْ لِعِبادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوًّا مُبِيناً . ( اى محمّد ) بندگان مرا بگوى كه يكدگر را سخن نيكو گوئيد كه ديو درصدد آلوده كردن شما و به جنگ انداختن شما و تباهى شما است ، چه كه ديو دشمن آشكار مردم است . 54 - رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ إِنْ يَشَأْ يَرْحَمْكُمْ أَوْ إِنْ يَشَأْ يُعَذِّبْكُمْ وَ ما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا . خداوند به حال شما و سزاى شما دانا است اگر خواهد شما را ببخشايد و اگر خواهد شما را كيفر دهد و ما تو را بر آنها دلدار و كارتوان نفرستاديم . 55 - وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلى بَعْضٍ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً . خداى به كسانى كه در آسمانها و زمين هستند دانا است و ما برخى پيمبران را بر برخى ديگر فزونى داديم و از جمله به داود زبور داديم . 56 - قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَ لا تَحْوِيلًا . بگو به آنها ( اى محمّد ) آنان را كه پنداريد خداى شما هستند بخوانيد ، تا ببينند كه توانا بر دفع زيان از شما نيستند ! و گزند را از شما دور كردن نتوانند و نه نعمت و سود را از شما برگردانند ! 57 - أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ يَخافُونَ عَذابَهُ إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً . آنان خود كسانى هستند كه خدا را مىخوانند و بسوى او نزديكى مىجويند تا كدام يك از آنها به خدا نزديكتر باشند و اميد بخشايش خدا و ترس از عذاب او دارند ، چه كه عذاب خداوند سزاوار پرهيز و دورى است . 58 - وَ إِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوها قَبْلَ يَوْمِ الْقِيامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوها عَذاباً شَدِيداً كانَ ذلِكَ فِي الْكِتابِ مَسْطُوراً . هيچ آبادى و شهرى نيست ، مگر آنكه ما آن را پيش از روز رستاخيز تباه مىكنيم يا مردم آن را به عذاب سخت گرفتار مىنمائيم ، كه اين امر در علم خداوند و در كتاب ( لوح محفوظ ) نوشته شده ! كه هر ساختمانى را خرابى و هر زندگى را مرگى در پى است . 59 - وَ ما مَنَعَنا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآياتِ إِلَّا أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَ آتَيْنا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِها وَ ما نُرْسِلُ بِالْآياتِ إِلَّا تَخْوِيفاً . هيچ‌چيز ما را باز نداشت كه نشانه‌هائى كه دشمنان از ما توسّط پيمبران خواستند بفرستيم ، مگر آنكه پيشينيان آن را دروغ دانستند و ما شتر ماده را براى قوم ثمود ( از سنگ ) درآورديم و به آنها آشكارا و روشن داديم ( كه همه چشمها ديدند ) پس آنان بر آن حيوان ستم كردند و ما نشانيها و آيت‌ها را جز براى بيم دادن نمىفرستيم . 60 - وَ إِذْ قُلْنا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحاطَ بِالنَّاسِ وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَ نُخَوِّفُهُمْ فَما يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْياناً كَبِيراً . و اينكه به تو مىگوئيم ( اى محمّد ) كه خداى به همه مردم احاطه دارد و هرك را خواهد مىتاود ، و ديدارى كه به تو نموديم ( در شب معراج ) همه آنها نيستند جز آزمايشى براى مردمان و همچنين آن درخت نفريده و نكوهيده ( درخت زقّوم ) كه در قرآن ذكر كرديم و آنان را مىترسانيم ، ( همه اين‌ها ) آنان را نمىافزايد مگر سركشى و گزاف‌گوئى و گزاف‌كارى بزرگ !