61 - وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ قالَ أَ أَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيناً و چون فرشتگان را گفتيم آدم را سجده كنند ، پس همگى سجده كردند جز ابليس كه گفت : آيا من كسى را كه از خاك آفريدى سجده كنم ؟ 62 - قالَ أَ رَأَيْتَكَ هذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلَّا قَلِيلًا . ابليس گفت : ( خداوندا ) ببين ، اين است كه بر من برگزيدى ! اگر مرا تا روز رستاخيز بازدارى ( مهلت دهى ) ذرّيّه و نسل آدم را از بيخ و بن بركنم ، جز اندكى از آنها ! 63 - قالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزاؤُكُمْ جَزاءً مَوْفُوراً . خداوند فرمود : برو اى شيطان ، پس هركس از فرزندان آدم كه از تو پيروى كند پاداش كار شما دوزخ است پاداشى تمام ! 64 - وَ اسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِكَ وَ شارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ وَ عِدْهُمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً . ( اى شيطان ) هركس از فرزندان آدم را كه بتوانى به صداى خود بخوان و بفريب و بر ايشان سواران و پيادگان خود را برانگيز و با ايشان در دارائى و فرزند انبازى كن ! و به آنها وعدهء زندگانى و عمر دراز ده ! كه ديو به مردم جز فريب و گول و اغواء وعده ندهد ! 65 - إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ وَ كَفى بِرَبِّكَ وَكِيلًا . تو را بر بندگان من دسترسى نيست و خداوند نگاهدارنده و بازپذيرندهء آنان است ! 66 - رَبُّكُمُ الَّذِي يُزْجِي لَكُمُ الْفُلْكَ فِي الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ كانَ بِكُمْ رَحِيماً . خداوند شما است كه كشتى را به نرمى در دريا مىراند تا شما از مزاياى آن بهره‌مند شويد و روزى خود را از آن جوئيد ، كه او به شما مهربان است . 67 - وَ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَ كانَ الْإِنْسانُ كَفُوراً . و چون بشما در دريا گزندى و بيمى رسد ، هركه را به خدائى مىخوانديد گم مىشود جز خداى يگانه و يكتا ، و همين‌كه شما را به خشكى رسانيد و رها ساخت از سپاس او روىگردان مىشويد ! كه آدمى هميشه ناسپاس است . 68 - أَ فَأَمِنْتُمْ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمْ جانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِيلًا آيا شما مشركان ايمن هستيد كه شما را از سوئى در زمين فروبرد يا بر شما سنگ باران فرستد ؟ پس از آن براى خود كارساز و يارى نيابيد ! 69 - أَمْ أَمِنْتُمْ أَنْ يُعِيدَكُمْ فِيهِ تارَةً أُخْرى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قاصِفاً مِنَ الرِّيحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِما كَفَرْتُمْ ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ عَلَيْنا بِهِ تَبِيعاً . آيا ايمن هستيد كه خداوند دوباره شما را به دريا برد ؟ و باد كشتىشكن بر شما فرستد تا شما را در دريا غرق و هلاك كند ؟ آنگاه شما كسى را بر ما به داورى و كين‌خواهى نخواهيد يافت ! ( تفسير ادبى و عرفانى ) 50 - قُلْ كُونُوا حِجارَةً أَوْ حَدِيداً . آيه . خداوند صاحب جلال ، قادر بر كمال ، ايمن از زوال ، در ذات و صفات متعال ، در اين آيت بندگان را خبر مىدهد كه من مرده را به كمال قدرت خويش زنده گردانم ، چنان كه در نشئهء اوّل نبود آن را بيافريدم و از آغاز نو ساختم ، در نشئهء ديگر نيز بازآفرينم چنان كه به اوّل آفريدم . من همانم كه بودم ، قدرت همان قدرت ، ذات همان ذات است نه نوصفتم نه تغييرپذير ، خالق و حكيم و قدير . 51 - قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ . آيه . مردى بىايمان ، استخوان پوسيده‌اى برداشت و گفت اين استخوان دوباره زنده مىشود ! و كى آن را زنده مىكند ؟ اين آيت پاسخ مىدهد : همان كس كه اوّل شما را آفريده ! امّا اهل فهم و ذوق مىگويند در اين آيت سرّى است كه اشاره به احياء دلهاى اهل غفلت به نور مكاشفت است و احياء جانهاى اهل هوا و شهوت به نسيم