95 - وَ لا تَشْتَرُوا بِعَهْدِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا إِنَّما عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ . دين خداى را به بهاى اندك مخريد ، آنچه نزد خداوند است ( از روزى حلال و پاك و بهشت ) براى شما بهتر است اگر دانا و آگاه باشيد ؟ 96 - ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ وَ لَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُوا أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ . آنچه نزد شما است ( در اين جهان ) به سرآيد و آنچه نزد خدا است پاينده است و آنها كه شكيبائى كردند به نيكوترين كارى كه مىكردند پاداش خواهيم داد . 97 - مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ . هركس كار نيك كند چه مرد و چه زن درحالىكه با ايمان باشند ، به راستى وى را به زندگانى خوش و پاك زنده بداريم ، و به راستى آنها را به نيكوترين كارى كه مىكردند پاداش دهيم . 98 - فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ چون خواهى قرآن خوانى ، پس پناه بر به خداى از شرّ ديو رانده شده . 99 - إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ . شيطان را بر مؤمنان و كسانى كه به خدا توكّل دارند سلطه‌اى نيست . 100 - إِنَّما سُلْطانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَ الَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ . همان سلطه و دسترسى شيطان بر كسانى است كه به او مىگروند و خشنودى از او مىجويند و پيروى از او مىكنند و بر كسانى كه او را با خداى تعالى شريك مىگيرند . 101 - وَ إِذا بَدَّلْنا آيَةً مَكانَ آيَةٍ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يُنَزِّلُ قالُوا إِنَّما أَنْتَ مُفْتَرٍ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ . و چون آيتى از قرآن بجاى آيتى بدل فرستيم درحالىكه خداوند به مصلحت بندگان و به آنچه فرومىفرستد داناتر است ، دشمنان گويند اين تغييرات و ناسخ و منسوخ ، تو مىنهى و دروغ مىسازى ، ( نه چنان است ) بلكه بيشتر آنها نادانند . 102 - قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ بگو اى محمّد اين آيه‌ها را جبرئيل از سوى پروردگارت به راستى و سزاوارى فرود آورده ، و رهنمائى و بشارت براى مسلمانان است ! 103 - وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّما يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِسانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَ هذا لِسانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ . ما مىدانيم ، دشمنان مىگويند كه اين قرآن را مردى در او مىآموزد ! درصورتىكه سخن اين كس كه قرآن را با او مىگردانند ( و به او نسبت مىدهند ) عجمى است و اين كتاب عربى آشكار است ! 104 - إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ لا يَهْدِيهِمُ اللَّهُ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ . كسانى كه به آيات الهى ايمان نمىآوردند ، خداوند آنان را رهبرى نخواهد كرد و آنان راست عذاب دردناك ! 105 - إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْكاذِبُونَ . همانا كسانى دروغ‌سازى مىكنند و افترا مىزنند كه به آيات خداوند ايمان نياوردند و آنان دروغ‌گويانند . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 90 - إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ . آيه . كردگار جهان و جهانيان ، مبانى خدمت و پايهء معاملت با خلق را در اين آيت جمع كرده و مؤمنان را از اخلاق پسنديده آگاه كرد ، و بشناختن اسباب رضايت خود گرامى داشت ، و آنان را به نيكوپرستى و زندگانى با مردم تلقين فرمود ، و هرچند هر سه قسم امر به معروف در اين آيت از عدل و احسان و صلهء رحم . برحسب شريعت معلوم است . امّا از روى حقيقت به زبان اشارت اين است كه خداوند بنده را به عدل در معاملت مىفرمايد ، يعنى معاملت با حق ، معاملت