مىخواند كه گناهانتان را بيامرزد و تا هنگام نام‌زده و معيّن شما را درنگ دهد . قالُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا تُرِيدُونَ أَنْ تَصُدُّونا عَمَّا كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا فَأْتُونا بِسُلْطانٍ مُبِينٍ . گفتند : شما هم مانند ما بشر هستيد ، مىخواهيد ما را از آنچه پدران ما مىپرستيدند بازداريد ! براى ما دليل و حجّتى روشن بياريد ( تا ما ايمان آريم ) . 11 - قالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ ما كانَ لَنا أَنْ نَأْتِيَكُمْ بِسُلْطانٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ . رسولان ايشان را گفتند ما هم مردمانى چون شما هستيم ، ليكن خداوند منّت و سپاس مىگذارد بر بنده‌اى كه مىخواهد و ما نمىتوانيم براى شما حجّتى آوريم جز به دستور خداى ، پس بايد مؤمنان به خدا توكّل كنند . 12 - وَ ما لَنا أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللَّهِ وَ قَدْ هَدانا سُبُلَنا وَ لَنَصْبِرَنَّ عَلى ما آذَيْتُمُونا وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ . ما را نمىرسيد كه به خدا توكّل نكنيم درحالىكه ما را راهنمائى كرده و در برابر آزارى كه بما داديد شكيبائى مىكنيم و اهل توكّل بايد به خدا توكّل كنند ؟ 13 - وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا فَأَوْحى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمِينَ . كافران به رسولان خود گفتند : ما شما را از زمين خود بيرون مىكنيم مگر آنكه برگرديد و به كيش ما آئيد . پس خداوند به رسولان وحى فرستاد كه ما ستمكاران را هلاك خواهيم كرد . 14 - وَ لَنُسْكِنَنَّكُمُ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِهِمْ ذلِكَ لِمَنْ خافَ مَقامِي وَ خافَ وَعِيدِ . شما را پس از آنها در زمين خواهيم نشانيد و اين پاداش كسى است كه به رستاخيز مقام مرا تصديق و از وعيد من بيم دارد . 15 - وَ اسْتَفْتَحُوا وَ خابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ . آنان عذاب خواستند و گفتند ميان ما و رسولان ، كار برگزار و برگشاى ، و كسانى كه گردن‌كشى كردند و عناد داشتند نوميد شدند . 16 - مِنْ وَرائِهِ جَهَنَّمُ وَ يُسْقى مِنْ ماءٍ صَدِيدٍ . از پس آن دوزخ است و او از آب زرد و چرك نوشانده مىشود . 17 - يَتَجَرَّعُهُ وَ لا يَكادُ يُسِيغُهُ وَ يَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكانٍ وَ ما هُوَ بِمَيِّتٍ وَ مِنْ وَرائِهِ عَذابٌ غَلِيظٌ . جرعه‌اى از آن آب به دهان مىبرد لكن نمىتواند فروبرد و درد مرگ از هر سو به او مىآيد و او مردنى نيست و در پس او عذابى سخت و ستبر است . 18 - مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ أَعْمالُهُمْ كَرَمادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عاصِفٍ لا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا عَلى شَيْءٍ ذلِكَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعِيدُ . مثل ( سان ) كردار كسانى كه به خداوندشان كافر شدند مانند خاكستر خشك است كه در روز توفانى باد سختى به آن بوزد و نتوانند از آنچه كسب كرده‌اند كارى كنند ، اين است گمراهى و تباهى دور ! 19 - أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ . نبينى كه خداوند آسمانها و زمين را به حق آفريد ، اگر بخواهد شما را مىبرد و مردم تازه‌اى مىآورد ؟ ! 20 - وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ . و اين كار بر خداوند دشوار نيست . 21 - وَ بَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعاً فَقالَ الضُّعَفاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعاً فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذابِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ . پس از آن ضعيفان و پس روان به گردن‌كشان گفتند : ما پيرو شما بوديم ! آيا شما از ما بىنيازيد كه از عذاب خداوند بهره‌اى برداريد ؟ قالُوا لَوْ هَدانَا اللَّهُ لَهَدَيْناكُمْ سَواءٌ عَلَيْنا أَ جَزِعْنا أَمْ صَبَرْنا ما لَنا مِنْ