91 - قالُوا يا شُعَيْبُ ما نَفْقَهُ كَثِيراً مِمَّا تَقُولُ وَ إِنَّا لَنَراكَ فِينا ضَعِيفاً وَ لَوْ لا رَهْطُكَ لَرَجَمْناكَ وَ ما أَنْتَ عَلَيْنا بِعَزِيزٍ . گفتند : اى شعيب ، ما بسيارى از آنچه تو مىگوئى نمىفهميم ( از اخبار غيب ) و ما تو را در ميان خود بيچاره و ناتوان مىبينيم ، و اگر خاندان تو نبودند ما تو را بيرون مىكرديم و سنگباران مىنموديم و تو نزد ما گرامى نيستى ! 92 - قالَ يا قَوْمِ أَ رَهْطِي أَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ اتَّخَذْتُمُوهُ وَراءَكُمْ ظِهْرِيًّا إِنَّ رَبِّي بِما تَعْمَلُونَ مُحِيطٌ . گفت : اى قوم ، آيا خاندان من نزد شما گرامىتر از خدا است ؟ و او را شما پشت سر گرفته‌ايد ! بدانيد كه خداى من به آنچه شما مىكنيد دانا و محيط است . 93 - وَ يا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى مَكانَتِكُمْ إِنِّي عامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذابٌ يُخْزِيهِ وَ مَنْ هُوَ كاذِبٌ وَ ارْتَقِبُوا إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ . شعيب گفت : اى قوم ، همچنان باشيد و همچنان كار كنيد و همچنان زيست كنيد و منهم همچنان مىكنم و به زودى خواهيد دانست كه عذاب رسواكننده به چه كسى مىآيد ؟ و چه كسى دروغ‌گو است ؟ و چشم بداريد منهم با شما چشم مىدارم ( تا عاقبت كار معلوم شود ) . 94 - وَ لَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا شُعَيْباً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ أَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيارِهِمْ جاثِمِينَ . و همين‌كه فرمان عذاب ما آمد شعيب و گروندگان با او را از روى رحمت خودمان نجات داديم و ستمكاران را بانگ فرشته گرفت تا در سراهاى خود مرده بيفتادند . 95 - كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيها أَلا بُعْداً لِمَدْيَنَ كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ . چنان كه گوئى هرگز نبودند ، دورى باد و لعنت باد بر مدين چنان كه ثمود دورى ديد و لعنت شنيد . 96 - وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ . ما موسى را با نشانها و سخنان خويش و با حجّت آشكارا فرستاديم . 97 - إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ . بسوى فرعون و كسان او ، پس آنان از فرمان فرعون پيروى كردند ! درصورتىكه فرمان فرعون بر راه راست نبود ! 98 - يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ . در پيشاپيش كسان خود روز رستاخيز مىآيد ( فرعون ) تا آنها را به آتش دوزخ قرار دهند و بد رسيدن‌گاهى است . 99 - وَ أُتْبِعُوا فِي هذِهِ لَعْنَةً وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ . بر پى ايشان در اين دنيا و در روز رستاخيز لعنت است و بد چيزى است لعنت كه به آنها دادند . 100 - ذلِكَ مِنْ أَنْباءِ الْقُرى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْها قائِمٌ وَ حَصِيدٌ . اين‌ها از حال شهرها است كه ( بر عرب ) پوشيده بود و ما ( اى محمد ) براى شما مىگوئيم از آنها شهرها كه برخى بر پا و بعضى به كلى نيست و نابود شده‌اند . 101 - وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَما أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ لَمَّا جاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَ ما زادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ . ما به آنها ستم نكرديم لكن آنها خودشان به خودشان ستم كردند و خدايانى كه جز خداى يگانه خواندند به‌هيچ‌وجه و به هيچ‌چيز به كار نايد و براى اين‌ها سودمند نباشد ، و چون فرمان عذاب از خداوند آمد ، آنان جز زيان چيزى ديگر نديدند و نيفزودند . 102 - وَ كَذلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذا أَخَذَ الْقُرى وَ هِيَ ظالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ . و چنان است