90 - وَ جاوَزْنا بِبَنِي إِسْرائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَ جُنُودُهُ بَغْياً وَ عَدْواً حَتَّى إِذا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ . ما بنى اسرائيل را از دريا فراگذرانديم و فرعون و سپاه او از روى فزونىجوئى و ستمگرى و دشمنى آنان را تعقيب كرد ! تا آنكه آب تا دهان او رسيد و گفت : بگرويدم كه نيست خدائى جز خدائى كه بنى اسرائيل به او گرويدند ! و من از گردن‌نهندگان آن هستم . 91 - آلْآنَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَ كُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ . او را گفتند : حالا ايمان مىآورى ! درحالىكه پيش از اين سركشى و گناه مىكردى و از تباه‌كاران بودى ! 92 - فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً وَ إِنَّ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ عَنْ آياتِنا لَغافِلُونَ . امروز ما تو را با زره و بدنت از آب به درآورديم تا پسينيان از جهانيان را عبرتى باشد و نشانى ! كه بيشتر مردمان از نشانهاى ما غافل و ناآگاهند . 93 - وَ لَقَدْ بَوَّأْنا بَنِي إِسْرائِيلَ مُبَوَّأَ صِدْقٍ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ فَمَا اخْتَلَفُوا حَتَّى جاءَهُمُ الْعِلْمُ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ . ما بنى اسرائيل را ( پس از غرق فرعون و كسان او ) جايگاه پاك و بسزا و نيكو جا داديم ، و آنها را از روزيهاى پاك و نيك روزى داديم و پس از آن باهم مخالف شدند تا آنكه به ايشان سخن خدا ( قرآن ) رسيد و خداى تو در روز رستاخيز ميان آنها در آنچه باهم اختلاف داشتند داورى خواهد كرد . 94 - فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ لَقَدْ جاءَكَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِينَ . اگر چنان است كه از آنچه به تو فرستاديم در گمانى پس از آنان كه پيش از تو كتاب ما را خواندند بپرس و بدانكه آنچه به تو از سوى خدا آيد ، راست و درست است ، هان ، از گمان‌بردگان نباشى ! 95 - وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ فَتَكُونَ مِنَ الْخاسِرِينَ . و نگر كه از ايشان نباشى كه سخنان خدا را دروغ شمردند و تو هم از جملهء زيان‌كاران باشى ! 96 - إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ . همانا ، كسانى كه خداوند آنها را بدين و توحيد نه‌پسنديد و سزاوار عذاب پروردگارت دانست ، ايمان نخواهند آورد . 97 - وَ لَوْ جاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ . هرچند همه نشانها و سخنان خداوند به آنها بيايد ( ايمان نخواهد آورد ) تا آنكه عذاب دردناك را ببيند . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 87 - وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى وَ أَخِيهِ أَنْ تَبَوَّءا . آيه . ظاهر تفسير آيت ، مقصود مسجد و محراب است كه مىگويد آن را براى عبادت و خدمت ما ساخته داريد ، و در آن براى طلب قربت ما معتكف نشينيد و سود خود در آن جوئيد كه آنجا بازار آخرت است و شما بازرگان و توحيد سرمايه و اصل بضاعت ، و هركس را سود به‌اندازهء بضاعت باشد . و شرط آنست كه چون روى به عبادتگاه نهى تا نمازگزارى ، نخست باطن خود را به آب توبه بشوئى چنان كه ظاهر را به آب مطلق طهارت دادى ، آنگاه خواجگى و رعنائى و تكبّر بر در مسجد از خود فرونهى ، بنده‌وار به سان بندگان شكسته و كوفته ، قدم عجز و نياز در سجده‌گاه نهى و سر در پيش افكنده و زبان به تضرّع گشوده با دلى پردرد و جانى پرحسرت و چشمى پرآب با خجلت و شرمسارى ، تكبير بندى و در آن كبرياء حق به ديدهء سر ديده و به وقت قيام در خجلت گناه خود بمانده ،