31 - قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ مَنْ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ مَنْ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ فَقُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ . بگو اى محمّد ، كى روزى شما از آسمان آب و از زمين گياه مىدهد ؟ كيست كه شنوائى در گوشها و بينائى در چشمها آفريده ؟ و كيست كه زنده را از مرده و مرده را از زنده بيرون مىآورد ؟ و آن كيست كه مىداند و مىسازد و مىدارد و ساخته برسپارد ؟ همگى گويند : سازنده و كننده همهء آن كارها خدا است ! پس به آنها بگو : آيا از خشم و عذاب او نمىپرهيزيد ؟ 32 - فَذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ . پس اين خدا پروردگار به حق و بسزا است و پس از راستى و حقيقت چيزى جز گمراهى نيست ؟ و شما چرا از آن گمراهى برنمىگرديد ؟ 33 - كَذلِكَ حَقَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ فَسَقُوا أَنَّهُمْ لا يُؤْمِنُونَ . آن است كه از سوى خدا سخن راست و درست بر آنها برفت كه فاسقند و نتوانند بگروند ! 34 - قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ قُلِ اللَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ . به مشركان بگو ( اى محمّد ) از اين شريكان شما كسى هست كه خلق را در اين جهان آرد پس به جهان ديگر برد ؟ بگو : خدا است كه امروز جهانيان را جهان سازد و باز فردا ايشان را جهان سازد ، پس چگونه شما را از خدا برمىگردانند ؟ 35 - قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ قُلِ اللَّهُ يَهْدِي لِلْحَقِّ أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ . بگو : آيا از شريكان شما كسى هست كه راه راست نمايد ؟ بگو خدا است كه راه راست مىنمايد ، پس آن كس كه راه راست مىنمايد سزاوار است كه پيرو او باشند و بر طاعت او روند ؟ يا آن كس كه راه ننمايد مگر كه او را راهنمائى كنند ؟ پس چه رسد شما را و چگونه حكم مىكنيد ؟ 36 - وَ ما يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا إِنَّ الظَّنَّ لا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما يَفْعَلُونَ . بيشتر ايشان نمىروند مگر بر پنداشت و گمان ، درصورتىكه پنداشت بجاى حق هيچ به كار نيايد و همانا خداوند دانا است به آنچه مىكنند . 37 - وَ ما كانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرى مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَ تَفْصِيلَ الْكِتابِ لا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ . اين قرآن جز نامه‌اى نهاده از سخن كسى جز خداى نيست و لكن سخنى است گواه آن كتاب كه پيش آمده و پيدا كردن و روشن كردن و گشاده نمودن آنست ، شك نيست در آنكه از خداوند جهانيان است . 38 - أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . آيا مىگويند اين مرد نهاد آن را از خود آورده ، بگو شما يك سوره مانند آن آوريد و هركس را كه جز خدا مىتوانيد بخوانيد اگر راست مىگوئيد ؟ 39 - بَلْ كَذَّبُوا بِما لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ وَ لَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ كَذلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الظَّالِمِينَ . بلكه دروغ شمردند چيزى را كه درنيافتند و به علم خود به آن نرسيدند و به حقيقت آنكه در فهمشان بگنجد نرسيدند ، همچنان‌كه پيغمبران پيش از خودشان را هم دروغ شمردند ، پس درنگر كه سرانجام ستمكاران چون است ؟