شما خدائى است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد آنگاه بر عرش مستولى شد ، او كار را پيش مىبرد و مىاندازد ، هيچ شفيعى بىاذن او نيست ، اوست خداوند شما پس او را بپرستيد ، آيا پند نمىپذيريد ؟ 4 - إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا إِنَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ بِالْقِسْطِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَ عَذابٌ أَلِيمٌ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ . بازگشت همهء شماها بسوى اوست ، وعدهء او حق و راست است ، اوست كه از آغاز مردم را آفريده و فردا آنها را زنده مىكند تا آنان كه ايمان آورده‌اند و كارهاى نيك كرده‌اند بسزا پاداش گيرند و آنها كه كافر شدند به شرابى از آب جوشيده و عذابى دردناك كيفر يابند به سبب كفرى كه دارند . 5 - هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَ الْقَمَرَ نُوراً وَ قَدَّرَهُ مَنازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ ما خَلَقَ اللَّهُ ذلِكَ إِلَّا بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ . اوست كه خورشيد را روشن گردانيد و ماه را نورانى كرد و آن را به منزلهاى فلك باز انداخت و اندازه ساخت ، تا شما عدد سالها و ماه‌ها و روزها را بدانيد ، خداوند آنها را خلق نكرد مگر به دانش و توانائى و يكتائى خويش ، نشانىها را تفصيل مىدهد و پيغامها را براى گروهى كه مىدانند گشاده و روشن مىفرستد . 6 - إِنَّ فِي اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَّقُونَ . در اختلاف شب با روز و در آنچه خداوند در آسمانها و زمين آفريده ، نشانىهاى روشنى است براى گروهى كه به يكتائى او معتقد و از عذاب و خشم او پرهيز دارند . 7 - إِنَّ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا وَ رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ اطْمَأَنُّوا بِها وَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ آياتِنا غافِلُونَ . كسانى كه ديدار ما را اميد ندارند و به زندگانى اين جهان راضيند و به آن دل آرامند و كسانى كه از وعد و وعيد ما غافل و ناآگاهند . 8 - أُولئِكَ مَأْواهُمُ النَّارُ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ . همهء آنان در دوزخ جاى دارند به سبب كارهائى كه مىكردند . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 1 - الر . الف احديّت ، لام لطف ، راء رحمت است به همه آفريدگان . جلال احديّت به عزّت و كمال حكمت سوگند ياد مىكند و مىگويد : به وحدانيّت ذات من ، به لطف با دوستان من ، به رحمت بر بندگان من ، كه اين كتاب نامهء من است ، از حدوث پاك و از نقص دور ، و از عيب منزّه ، سخنى است راست ، حديثى است پاك ، كلامى است درست ، كلامى كه صحبت حق را بيعت است و ذخيرهء آن در سرّ عارفان وديعت است . 2 - أَ كانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنا إِلى رَجُلٍ مِنْهُمْ . آيه . كافران را سه چيز شگفت آمد : يكى انگيختن خلق به رستاخيز و بازآفريدن پس از مرگ ، دوّم فرستادن خداى ، رسولان را به مردم و دعوت آنان به حق ! سيّم تخصيص محمّد به پيغمبرى و برگزيدن او از ميان خلق به رسالت ! اگر آن كوردلان از كمال قدرت حق خبر داشتند ، هرگز بعث و نشور را منكر نبودند ، و اگر عزّت خداى و كمال پادشاهى او را مىدانستند ، از فرستادن رسولان به خلق ايشان را شگفت نمىآمد ! و اگر خداوندى خدا را درمىيافتند كه او آن كند كه خود خواهد و به ارادهء خود حكم كند !