احمد بن محمد ميبدى
385
خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )
اگر شما همان كنيد كه ايشان ( آل فرعون ) كردند ، از سياست قهر ما همان بينيد كه آنان ديدند ! 53 - ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّراً نِعْمَةً . آيه . سنّت و آئين ما چنان است كه بر بندگان نعمت بريزيم و معيشت فراخ در پيش نهيم ، پس اگر شكر آن نگزارند و حق آن بر خود نشناسند ، نعمت از ايشان بگردانيم و به نقمت بدل كنيم ! 60 - وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ . آيه . به زبان تفسير ، قوّهء تيراندازى مجاهدان است بر روى دشمن ، لكن از روى اشارت ، تيرهاى سحرگاهى است در عالم غيب به صفت خشوع و خضوع ، كه اين قوّه نيروى دل است و اعتماد به نصرت الهى و تأييد غيبى ، كه هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ . 63 - . . . وَ لكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ . آيه . خداوند دلهاى رسولان را به رسالت الفت داد و دلهاى پيمبران را به نبوّت آرامش داد و دلهاى صدّيقان را به صدق و راستى نوازش كرد و دلهاى شهيدان را به مشاهدت و دلهاى صالحان را به خدمت و دلهاى همهء مؤمنان را به هدايت الفت داد ! پس مرسلان را رحمت براى پيمبران ، و پيمبران را رحمت براى صدّيقان و صدّيقان را رحمت براى شهيدان و شهيدان را رحمت براى صالحان و صالحان را رحمت براى همه مؤمنان و اينان را رحمت براى كافران قرار داد ! [ آيات 75 - 64 ] ( تفسير لفظى ) 64 - يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ . اى پيغمبر ، تو را خداوند و پيروان با ايمانت بسنده است . 65 - يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفاً مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ . اى پيغمبر مؤمنان را به قتال با دشمنان برانگيز ، اگر از شما بيست تن شكيبايان باشند بر دويست تن پيروز شوند ، و اگر از شما صد تن باشند هزار تن از كافران را باز شكنند ، اين به آن علت است كه آنان گروهى نافهم و نادان هستند و حق را از باطل باز نشناسند . 66 - الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَ عَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفاً فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ . اكنون ( كه سبكبارى مىجوئيد ) خداوند بار شما را سبك گردانيد ( بدينگونه ) اگر از شما صد تن در برابر دشمن شكيبا باشد دويست تن را بازشكند و اگر از شما هزار تن شكيبا باشد دو هزار تن را به ياد خدا و به دستور او شكست دهد ، و خداوند يار شكيبايان است . 67 - ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيا وَ اللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ . پيغمبر را هرگز اسير به دست نيامد تا آنكه خونابهء دشمن بر زمين افكند ، شما مردم متاع دنيا را ( به گرفتن فديه از اسيران ) مىخواهيد ! و خداوند براى شما آخرت مىپسندد ! و خداوند توانا و دانا است . 68 - لَوْ لا كِتابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ . اگر حكم خدا از پيش نبود ( كه غازيان را در گرفتن فديه عذاب نكنيد ) بشما از آنچه فدا از اسيران گرفتيد عذابى بزرگ مىرسيد و شما را در بر مىگرفت ! 69 - فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلالًا طَيِّباً وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . اكنون بخوريد از آنچه غنيمت ( از دشمنان خدا ) ستديد و از خشم و عذاب خداى بترسيد و ( مىدانيد ) خدا آمرزگار و مهربان است . 70 - يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرى إِنْ يَعْلَمِ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيْراً