ما كانُوا يَعْمَلُونَ . خداى را نامهاى نيكو است ، پس او را به آن نامها بخوانيد ، و كسانى را كه در نامهاى خدا الحاد مىكنند و كج مىروند واگذاريد ، آرى ، پاداش كارهاى آنان را خواهند داد . 181 - وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ . از كسانى كه ما آفريديم گروهى هستند كه راهنماى به حقّند و با آن داد مىكنند . 182 - وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ . كسانى كه سخنان ما را تكذيب كردند به تدريج و بىشتاب بر ايشان در آئيم از آنجائى كه نمىدانند . 183 - وَ أُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ . و آنان را مهلت مىدهم كه ساز و تدبير من استوار است . 184 - أَ وَ لَمْ يَتَفَكَّرُوا ما بِصاحِبِهِمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ . آيا نينديشيدند كه به اين مرد صاحب آنها هيچ‌گونه ديوانگى نيست و او تنها بيم‌دهندهء آشكار است . 185 - أَ وَ لَمْ يَنْظُرُوا فِي مَلَكُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ وَ أَنْ عَسى أَنْ يَكُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ . آيا ننگريستند در نشانيهاى پادشاهى خداوند در آسمانها و زمين و آنچه از هر چيز آفريده است ؟ و اينكه چنان است كه گوئى اجل ايشان و هنگام سرانجامشان نزديك شده باشد ؟ پس به كدام سخن بعد از سخن خداى خواهيد گرويد ؟ 186 - مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلا هادِيَ لَهُ وَ يَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ . هركس را كه خدا گمراه كرد ، راهنمائى براى او نيست و آنها را در كج‌فكريها و طغيانهاشان وامىگذاريم تا بىسامان روند ! 187 - يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ . از تو از رستاخيز مىپرسند كه كى وقت به‌پاى داشتن آن است ؟ بگو دانستن آن نزد خداوند من است ، آشكار و پيدا نسازد آن را مگر به هنگام خود ! ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً يَسْئَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ . دانستن هنگام رستاخيز بر دانايان آسمانها و زمين گران شد و اين رستاخيز ناگهان به شما خواهد آمد . چندين بار از تو مىپرسند گويا كه تو به آن دانا هستى ! بگو دانستن روز رستاخيز نزد خداوند است و لكن بيشتر آنان نمىدانند ! 188 - قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لا ضَرًّا إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ وَ لَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَ ما مَسَّنِيَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ . بگو من چيزى از خود ندارم و به دست من چيزى نيست و سود و زيانى براى خويشتن ندارم و نتوانم جز آنچه خدا بخواهد ، و اگر من غيب دانستمى پذيرهء خوبى بازشدى تا به آن رسيدى ، و از پاى بلاها برخاستمى تا به من نرسيدى ! من جز بشارت‌دهنده و بيم‌نماى به مردمى كه خداى را مىپرستند نيستم . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 180 - وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها . آيه . خداى را جلّ جلاله نامها است ، و آن نامها او را صفات است ، به آن نامها نامور و ستوده و شناخته شده ، نامهاى پرآفرين و بر دلها شيرين ، نظم پاك و گفت پاك از خداوند پاك ، نظم بسزا و گفت زيبا از خداوند يكتا ، آئين زبان و چراغ جان و ثناى جاودان ، خود فرمايد : نور من راه من است