135 - قُلْ يا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى مَكانَتِكُمْ إِنِّي عامِلٌ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ تَكُونُ لَهُ عاقِبَةُ الدَّارِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ . بگو ( اى محمد ) ، اى خويشان و نزديكان من بكنيد آنچه كه مىتوانيد بكنيد و منهم خواهم كرد آنچه بايد بكنيم و به زودى خواهيد دانست كه عاقبت پيروزى كراست ؟ كه ستمكاران بر خويشتن پيروز نخواهند شد ! 136 - وَ جَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَ الْأَنْعامِ نَصِيباً فَقالُوا هذا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هذا لِشُرَكائِنا . و براى خدا بهره‌اى از آنچه كشت كردند و از چهارپايان قرار دادند و گفتند : اين براى خداوند ، به گمان خودشان و از براى شريكان ما . فَما كانَ لِشُرَكائِهِمْ فَلا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَ ما كانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلى شُرَكائِهِمْ ساءَ ما يَحْكُمُونَ . پس هرچه از آن انبازان آنها است به خداى نمىرسد ! و آنچه براى خدا است به انبازان آنان مىرسد ، آرى ، چه بسيار بد كار مىكردند و داورى كژ و بخشى ناسزا داشتند . 137 - وَ كَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَ لِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ . همچنان براى بسيارى از مشركان كشتن فرزندانشان از سوى شريكان بر آراست تا آنها را هلاك مىكردند و دين آنها را بر آنان شوريده مىكردند ، و اگر خداى خواستى كه ايشان نكنند نكردندى پس بگذار آنها را با آن دروغها كه مىسازند . 138 - وَ قالُوا هذِهِ أَنْعامٌ وَ حَرْثٌ حِجْرٌ لا يَطْعَمُها إِلَّا مَنْ نَشاءُ بِزَعْمِهِمْ وَ أَنْعامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُها وَ أَنْعامٌ لا يَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا افْتِراءً عَلَيْهِ سَيَجْزِيهِمْ بِما كانُوا يَفْتَرُونَ . و گفتند : اين چهارپايان كه نشستن بر آن حرام و آن كشت كه خود بنام بتان حرام كرده بودند بر خلق حرام است ! و نچشد آنها را كسى مگر آنكه ما بخواهيم ( به گمان خودشان به گزاف‌گوئى ) و ( همچنين ) چهارپايانى كه در كشتن آنها نام خداوند نمىبردند ! اين همه دروغ بستن بر خدا و بنام خدا بود ! و خداوند پاداش آنها را به آن دروغها كه مىگفتند خواهد داد . 139 - وَ قالُوا ما فِي بُطُونِ هذِهِ الْأَنْعامِ خالِصَةٌ لِذُكُورِنا وَ مُحَرَّمٌ عَلى أَزْواجِنا وَ إِنْ يَكُنْ مَيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكاءُ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ . و گفتند : آنچه در شكمهاى اين حيوانات است خوردن آن بر مردان ما حلال و بر زنان حرام است و اگر آبستنى در شكم مردار باشد خوردن آن براى مردان و زنان حلال است و خداوند اين و صفها كه براى آن خوردنيها مىكردند پاداش خواهد داد كه او داناى راست‌دان است . 140 - قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلادَهُمْ سَفَهاً بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ حَرَّمُوا ما رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِراءً عَلَى اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ . به تحقيق و يقين ، كسانى كه فرزندانشان را از روى نادانى و سست‌رايى و بىخردى كشتند ، و آنچه را كه خدا روزى بندگان كرده از روى دروغ بستن بر خداى حرام كردند ، گمراه و بيراه شدند و به راه راست نبودند . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 128 - وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً يا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ . آيه . اشارت است به اظهار سياست و عزّت ، و خطاب هيبت به اهل شقاوت در آن روز رستاخيز و روز عظمت ، روزى كه آتش نوميدى در خرمنهاى خلايق زنند ، و اعمال و احوال ايشان بباد بىنيازى بردهند و عمل آنان هباء منثورا شود ، ظالمان و ستمگران خيمهء اندوه و ندامت زنند و گردن همه جبّاران و متمرّدان فروشكنند ، و عملهاى خبيث آنان را مانند غلى سازند و بر گردن آنان نهند ، و آنان را بيارند و در سراپردهء آتشين بدارند ، بر قدر مايهء هركسى با او معاملت كنند ، گروهى را نداى بردابرد