100 - قُلْ لا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَ الطَّيِّبُ وَ لَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ . بگو ( اى محمّد ) پليد و پاك باهم يكسان نيستند هرچند فراوانى پليد تو را به شگفت آورد ، پس اى دارندگان عقل خدا را بپرهيزيد و اى زيركان و خردمندان تا جاويد پيروز بمانيد و رستگار باشيد . 101 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْياءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ وَ إِنْ تَسْئَلُوا عَنْها حِينَ يُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَكُمْ عَفَا اللَّهُ عَنْها وَ اللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ . اى گرويدگان از چيزهائى مپرسيد كه اگر براى شما آشكار كنند جواب آن شما را اندوهگين كند ، و اگر وقتى كه قرآن نازل مىشود از آن چيزها بپرسيد جواب آن براى شما پيدا مىكنند و خداوند گذشته را بخشوده چون او بخشنده و آمرزنده و مهربان است . 102 - قَدْ سَأَلَها قَوْمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ أَصْبَحُوا بِها كافِرِينَ . گروهى پيش از شما از چنانها پرسيدند و پس از آنكه پاسخ شنيدند كافر شدند ! 103 - ما جَعَلَ اللَّهُ مِنْ بَحِيرَةٍ وَ لا سائِبَةٍ وَ لا وَصِيلَةٍ وَ لا حامٍ وَ لكِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ . خداوند سنّت‌هاى جاهليت را نفرموده و واجب نكرده كه گوش شتر را مىشكافتند و شترى را نذر مسافر مىكردند و بار نمىنهادند و بر نشستن آزاد مىكردند و شترى كه با همتاى خود مىپيوست آن را نمىكشتند و شتر نر كه از پشت خود حد اكثر ده بچه شتر زائيده بود در حمايت بود و از بار بردن و كشتن و خوردن معاف بود ! ولى كسانى كه بر خدا دروغ مىبستند كافران بودند كه بيشتر آنها راه درست و صواب درنمىيافتند . 104 - وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ قالُوا حَسْبُنا ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا أَ وَ لَوْ كانَ آباؤُهُمْ لا يَعْلَمُونَ شَيْئاً وَ لا يَهْتَدُونَ . وقتى به آنها گفته مىشد كه به آنچه خدا فرستاده و به پيغمبر او آمده بازآئيد ، مىگفتند : آنچه پدرانمان را بر آن يافتيم ما را بس است ، هرچند پدران آنها چيزى نمىدانستند و نه فرا راه حق مىديدند ! 105 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ . اى مؤمنان بر شما باد نفسهايتان ، كه چون به راه راست رويد آنكه از راه گمراه شده شما را نگزايد و زيانى نرساند ، و بازگشت همه شماها بسوى خدا است كه شما را خبر كند به آنچه مىگرديد . 106 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهادَةُ بَيْنِكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنانِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ أَوْ آخَرانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصابَتْكُمْ مُصِيبَةُ الْمَوْتِ اى گروندگان ، هرگاه يكى از شما را مرگ رسد ، در هنگام وصيّت ، گواهى ميان خودتان لازم است آن هم دو گواه استوار از هم‌دينان شما ، يا دو نفر از جز هم‌دين درصورتىكه در حال سفر باشيد و مرگ بشما رسد . تَحْبِسُونَهُما مِنْ بَعْدِ الصَّلاةِ فَيُقْسِمانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَناً وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى وَ لا نَكْتُمُ شَهادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذاً لَمِنَ الْآثِمِينَ . آن دو گواه را براى سوگند نگاه مىداريد تا اگر در شك باشيد ، به خداوند سوگند ياد كنند ( و گويند ) كه ما هرگز با قسم دروغ بهاى اندك از دنيا نه‌خريم هرچند كه خويشاوند باشند و گواهى خدا را هرگز كتمان نكنيم كه در آن صورت از گناهكاران بشمار مىآئيم . 107 - فَإِنْ عُثِرَ عَلى أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْماً فَآخَرانِ يَقُومانِ مَقامَهُما مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيانِ فَيُقْسِمانِ بِاللَّهِ لَشَهادَتُنا أَحَقُّ مِنْ شَهادَتِهِما وَ مَا اعْتَدَيْنا إِنَّا إِذاً لَمِنَ