و حال اين گروه متفاوت است برخى زودتر از آتش بيرون آيند و گروهى ديرتر ! بسته به‌اندازهء كردار و رفتار آنها است ، و آخرين كسى كه بيرون آيد آن كس است كه پيوسته يا حنّان يا منّان گويد ، معنى حنّان آنست كه خدايا ، تو را نسبت به من و بندگان رحم و مهربانى و عطوفت بسيار است و معنى منّان آنست كه خداوندا ، تو را بر من و ديگر بندگان منّت فراوان و مهربانى تمام است ، شگفتا ! مردى كه چند هزار سال در آتش بوده از نعمت وصال به جان او چه مىپيوسته كه اين ذكر مىخواند ! راز اين امر را به مثالى توان آشكار ساخت ، نان‌پزى تنورى آماده كرده تا خمير خام به آن تنور گرم زند ، نظر او به داغى و سوزندگى تنور نيست بلكه پيوسته نگران اين است كه نان نسوزد ، چه كه همان گونه كه نان خام شايستهء خوردن نيست نان سوخته هم برخوان پادشاهان ننهند . پس جمله امّتها كه اهل سعادت باشند در سراى سعادت حلقه بندند و پيغمبران همه آرزوى ديدار كنند و فرشتگان همه در نظاره و انتظار مىگويند : كريما ، مهربانا وعدهء ديدار كى است ؟ صد هزاران با نثار جان و دل در انتظار * وان جمال اندر حجاب و وعدهء ديدار نيست ! خداوند به آنان گويد : از امّت محمّد يك نفر در آتش مانده تا وى نيايد ديدار ميسّر نشود ، پس خطاب به جبرئيل آيد كه برو از ميان آتشيان ، آن بندهء مرا به حضور آر ! جبرئيل نزد مالك دوزخ رفته آن بنده را با نام و نشان بخواهد ، چون حاضر شود پرسد كه آيا ديدار حاصل شده ؟ جبرئيل گويد : تا تو نيائى ديدار ميسّر نمىشود ، او مىگويد : رو به سلامت ! ما در اين گوشهء اندوه با نام او خوشيم ! و پيوسته گويد : يا حنّان يا منّان و هربار كه ذكر گويد آتش هزاران فرسنگ از او بگريزد . [ آيات 50 - 44 ] تفسير لفظى 44 - إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ فِيها هُدىً وَ نُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا لِلَّذِينَ هادُوا وَ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتابِ اللَّهِ وَ كانُوا عَلَيْهِ شُهَداءَ . ما تورات را فروفرستاديم كه در آن رهنمونى و روشنائى است تا پيغمبران ايشان به كسانى كه از راه برگشتند حكم كنند و ( همچنين ) ربّانيان و دانشمندان ايشان كه تورات را آموختند و حفظ آن را از آنان خواستند و خود بر آنها گواه بودند . فَلا تَخْشَوُا النَّاسَ وَ اخْشَوْنِ وَ لا تَشْتَرُوا بِآياتِي ثَمَناً قَلِيلًا وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ . پس شما كه امّت محمّد هستيد از آنها نترسيد و از من بترسيد و ( مانند ايشان ) نشانىهاى خدا را به بهاى اندك مخريد و كسانى كه به‌آنچه خدا فرستاده حكم نكنند كافر بشمار مىروند . 45 - وَ كَتَبْنا عَلَيْهِمْ فِيها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَ الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَ الْأَنْفَ بِالْأَنْفِ وَ الْأُذُنَ بِالْأُذُنِ وَ السِّنَّ بِالسِّنِّ وَ الْجُرُوحَ قِصاصٌ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ . و در تورات ( براى يهودان ) نوشتيم كه قصاص تن برابر تن و چشم به چشم و بينى به بينى و گوش به گوش و دندان به دندان و همهء خيمها را قصاص همچنان است ، پس هركس به بخشد و عفو كند ، اين كار سترندهء گناهان او است و هركس به‌آنچه خداى فرستاده حكم نكند از ستمكاران است . 46 - وَ قَفَّيْنا عَلى آثارِهِمْ بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ فِيهِ هُدىً وَ نُورٌ وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ .