احمد بن محمد ميبدى
219
خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )
كه براى خود درى برگشائى ، و جوانمردى و عجب ، آنست كه براى ديگرى درى بگشائى ! بو على سياه گويد : چه آيد از اينكه تو خود خوش شوى ؟ كار آن دارد كه كسى به تو خوش شود ! پيغمبر در اين باب فرمود : بدترين مردمان كسى است كه روزى خود را تنها خورد ! امّا صدقه سه قسم است : يكى صدقه به مال ، كه مواسات با درويشان است در انفاق نعمت ، دوم صدقه به تن ، كه قيام به حق است در خدمت مردمان ، سوم صدقهء به دل ، كه وفادارى به حسن نيّت و توكيد همّت است با آنان ، يك نوع صدقهء بر توانگران است كه بر ايشان جود كنى و نيازمندى خود را به آنان عرضه نكنى و از نيكوكارى آنان اميد بردارى ! و چون اين صدقه و آن معروف و آن اصلاح هر سه در يكى جمع شود ، سرتاپا عين حرمت گردد و مقبول درگاه احديّت افتد و نامش به راستى برند و با راستان محشور گردانند ، اين است آن مزد بزرگى كه خداوند به آنان وعده داده است . [ آيات 124 - 17 ] تفسير لفظى 117 - إِنْ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ إِلَّا إِناثاً وَ إِنْ يَدْعُونَ إِلَّا شَيْطاناً مَرِيداً . اين بتپرستان نمىپرستند جز مادگان ( چون لات و منات ) و نمىخوانند مكر شيطان ملعون رانده شده از درگاه ! 118 - لَعَنَهُ اللَّهُ وَ قالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصِيباً مَفْرُوضاً . آن ديو رانده شده درگاه خدا گفت : من از بندگان تو بهرهء ( باز بريده ) و معيّنى به دست خواهم آورد . 119 - وَ لَأُضِلَّنَّهُمْ وَ لَأُمَنِّيَنَّهُمْ وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذانَ الْأَنْعامِ وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ وَلِيًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْراناً مُبِيناً . من كه شيطانم بندگان را از راه به در برم و آرزوهاى آنان را دراز كنم و به آنان فرمان خواهد داد تا گوشهاى چهارپايان را ببرند و فرمان به آنان دهم كه آفريدهء خدائى را دگرگون كنند . و البته هركس كه جز خداوند ، ديو را دوست و يار پسنديدهاى قرار دهد ، زيانى آشكار و فراوان برده است « 1 » . 120 - يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً . شيطان وعدهء دروغ به آنها مىدهد و آرزوهاى ناپسند در ايشان مىافكند درصورتىكه وعدههاى شيطانى جز غرور و مكر و فريب چيزى نباشد . 121 - أُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ لا يَجِدُونَ عَنْها مَحِيصاً . جايگاه آنچنان مردم دوزخ است كه هرگز از آن رهائى نخواهند داشت . 122 - وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا . كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيكو كردند . آنها را در بهشتهائى آريم كه از زير درختان آن آبها روان است و در آنجا جاويدانند كه وعدهاى است حق از سوى خداوند و چه كسى از خداوند درستوعدهتر و راستگوتر است ؟ 123 - لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَ لا يَجِدْ لَهُ
--> ( 1 ) كسى نزد پيغمبر از وسوسهء شيطان بناليد و شكايت كرد ! حضرت فرمود : در خانهء خالى دزد نرود و شيطان آنجا رود كه ايمان و معرفت باشد و او با دل خالى از ايمان و معرفت ، كارى ندارد .