راحت من گشتى ، و داغ من بودى چراغ من شدى و جراحت من بودى مرهم من شدى ! 200 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا . آيه . اين بار مرهمى ديگر و نواختى دگر است ! ندا نداى فضيلت ، خطاب خطاب كرامت و رهى را گواهى دادن به ايمان و طاعت ، يكى خطاب به نفس است ديگرى خطاب به دل و سومى خطاب به جان است ، نفس را مىگويد بر طاعت و خدمت صبر كن ، دل مىگويد : بر بلا و سختى شكيبا باش ، سومى را گويد : با سوز شوق و درد بساز و رابطه را استوار كن . لطيفه : گفته‌اند : صبر عابدان در مقام خدمت بر اميد ثواب است ، صبر عارفان در مقام حرمت بر آرزوى وصال است ، صبر دوستداران و عاشقان در حال مشاهدت در وقت تجلّى است كه ديده در نظاره نگران ، و دل در ديده حيران ، و جان از دست مهر به فغان است ! پير طريقت گفت : خدايا ، همگان در فراق مىسوزند و دوستدار در ديدار ، چون دوست ديده‌ور گشت دوستار را با شكيبائى چه كار ؟ . . . وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ . آيه . تقوى درختى است كه بيخ آن در زمين وفا ، شاخ آن بر هواى رضا ، آب آن از چشمهء صفاء است ، نه گرماى پشيمانى به آن رسد نه سرماى سيرى ، نه باد دورى ، نه آفت پراكندگى ! ميوه آرد ميوهء پيروزى ، و فلاح ابدى و صلاح سرمدى و نعيم باقى و ملك جاودانى ، اين است حقيقت فلاح و رستگارى . كه پيغمبر فرمود : اى صاحب ايمان ، بر تو باد به پرهيزكارى كه گردآورندهء همه نيكيها است ، و بر تو باد به ذكر خدا كه روشنائى براى قلب تو است ! سورهء - 4 - نساء - ( مدنى ) 176 - آيه - جزو چهارم [ آيات 5 - 1 ] تفسير لفظى بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - بنام خداوند بخشندهء مهربان . 1 - يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ خَلَقَ مِنْها زَوْجَها وَ بَثَّ مِنْهُما رِجالًا كَثِيراً وَ نِساءً وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً . اى مردم ، بپرهيزيد از خشم خدائى كه شما را از يك تن آفريد و جفت وى را از او آفريد و از آنها مردان و زنان در جهان بپراكند ، و بپرهيزيد از عذاب خدائى كه داورى و زينهار بسوى او مىبريد و همچنين بپرهيزيد از قطع رحم و بريدن از خويشاوندان كه خداوند بر شما ديده‌بان و گوشوان است . لطيفه : تقوى سه قسم است : 1 - از شرك پرهيز كردن كه تقواى عام است . 2 - از گناه پرهيز كردن كه تقواى خاص است . 3 - از شبهت پرهيز كردن كه تقواى خاص خاص است . 2 - وَ آتُوا الْيَتامى أَمْوالَهُمْ وَ لا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَهُمْ إِلى أَمْوالِكُمْ إِنَّهُ كانَ حُوباً كَبِيراً . مالهاى يتيمان را به خودشان دهيد ( كه قيّم ايشان بوده‌ايد ) و مال يتيم كه براى شما ناپاك است از مال خود كه پاك است بدل نگيريد و مال آنان را با مال خويش درهم نكنيد و نخوريد كه خوردن مال يتيم گناه بزرگى است . 3 - وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتامى فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنى وَ ثُلاثَ