[ آيات 178 - 169 ] ( تفسير لفظى ) 169 - وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ . البته مپندار كه آنان كه در راه حق كشته شدند ، مرده‌اند ! نه ، بلكه نزد خداى خويش زنده و روزى داده مىشوند ! 170 - فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ . آن شهيدان شادند به آنچه خداوند از فضل خود به آنها داده و شادى مىبرند به كسان ايشان كه هنوز زنده‌اند از بعد از ايشان ، كه بر ايشان ترسى نيست و براى ايشان اندوهگين نباشند . 171 - يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ . شادى مىبرند به نواخت و فزونى از خداوند و اينكه او مزد گروندگان را ضايع نگذارد . 172 - الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ . كسانى كه خدا و رسول را ( در دعوت بدر كوچك ) پاسخ نيكو دادند با آنكه به آنها زخم و خستگى ( در جنگ احد ) رسيده بود براى اين كسان كه اطاعت رسول خدا كردند و پرهيزكار شدند ، نزد خداوند مزدى بزرگ است . 173 - الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ . كسانى كه مردم به ايشان گفتند سپاهى از مردم گرداگرد شما هستند و شما از آنها بترسيد ، در عوض ترس ، ايمانشان زيادتر شد و همگى گفتند خداى ما را بسنده است و نيك كاردان و كارپذير است « 1 » . 174 - فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ . پس بازگشتند به نعمت و نيكوئى از سوى خداوند و زيادتى افزون از تجارت كه بدون هيچ بدى دارا شدند و بر پى راه خشنودى خداوند افتادند و خدا با فضل و بزرگوار است . 175 - إِنَّما ذلِكُمُ الشَّيْطانُ يُخَوِّفُ أَوْلِياءَهُ فَلا تَخافُوهُمْ وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ همانا اين ديو مردم بود كه خودهاشان را مىترسانيد و شما از آنها مترسيد و از من ترس داشته باشيد اگر گرويده‌ايد . 176 - وَ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً يُرِيدُ اللَّهُ أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ . مبادا كسانى كه در كفر مىشتابند تو را اندوهگين كنند ، آنان زيانى به خداوند نرسانند و خداى خواسته كه آنها بهره‌اى از آخرت نداشته باشند و در عذاب بزرگ گرفتار شوند . 177 - إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْإِيْمانِ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ . كسانى كه كفر را بجاى ايمان خريدند زيانى به خداوند نخواهند داشت بلكه خود دوچار عذاب دردناك خواهند بود . 178 - وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ . اى پيغمبر گمان مبر اينكه ما فرا مىگذاريم كافران را و به آنان مهلت مىدهيم براى ايشان

--> ( 1 ) حضرت رضا ( ع ) به نقل پدر از پدر تا حضرت على ( ع ) روايت كند كه آن حضرت روزى خطبهء خوانده و شنوندگان را ترغيب بر جهاد فرموده كسى پرسيد : فضيلت جهاد و جنگ در راه حق چيست ؟ گفت : در يكى از غزوه‌ها بر شترى با رسول خدا سوار بوديم فرمود : همين‌كه بنده‌اى عازم جهاد شود خداوند برائت او را از آتش مىنويسد و چون آمادهء جنگ شود به فرشته فخر فروشد و چون با خويشان وداع كند گناهانش آمرزيده شود .