135 - وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً . آيه . در اين آيت لطيفه‌اى نغز است كه خداوند خواست تفاوت ميان امّت موسى و امّت محمّد را روشن كند چون به موسى وحى فرستاد كه ستمكاران را بگو ياد من نكنند كه من آنها را به لعنت ياد خواهم كرد ولى ستمكاران اين امّت را گفت مرا ياد كنند و ذكر مرا فرومگذارند كه من آنان را رحمت مىفرستم و مىآمرزم ! و به زبان حال گويند : ما را همه مقصود به بخشايش حق بود * المنة للّه كه به مقصود رسيديم [ آيات 143 - 137 ] ( تفسير لفظى ) 137 - قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُروا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ پيش از شما سنّت‌ها و نهادهاى روزگار گذشت و شما برويد در زمين بررسى كنيد و بنگريد كه سرانجام آنان كه پيغامها و نشانيها را دروغ مىشمردند چگونه است ! 138 - هذا بَيانٌ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ . اين داستان‌ها بيانى است براى مردم و رهنمون است و پند است براى پرهيزكاران . 139 - وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ . سست نگيريد ( در جنگ احد ) و اندوهگين مباشيد و شما برترى داريد و آخر پيروز خواهيد شد اگر داراى ايمان هستيد ! 140 - إِنْ يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ يَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَداءَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ . اگر بشما امروز خستگى و زحمتى رسيد به آن گروه هم مثل شما خستگى و زحمتى رسيد و اين روزگار است كه ميان مردمان به گردش مىآوريم و آن را مىگردانيم از حالى بحالى . و براى آنكه خداوند ( به علم ظاهر ) بداند چه كسانى ايمان آورده‌اند و تا از شما گروهى را گواه بر ايمان آنان گيرد و خداوند كافران و ستمكاران را دوست ندارد . 141 - وَ لِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ يَمْحَقَ الْكافِرِينَ . و تا پاك كند و بشويد مؤمنان را آنچه به ايشان رسيده و تا تباه و ناچيز كند كافران را . 142 - أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَ يَعْلَمَ الصَّابِرِينَ پنداشتيد كه در بهشت مىشويد و هنوز خداوند كسانى را كه با جان و مال مجاهدت كردند نمىداند ؟ و شكيبايان شما را نمىشناسد ! 143 - وَ لَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ . و شما آرزوى مرگ مىكرديد پيش از آنكه ببينيد و ديديد در جنگ احد پس آنچه را مىخواستيد در آنجا ديديد و به چشم خود فرا رسيدن آن را مىنگريد ! ( تفسير ادبى و عرفانى ) 137 - قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌ . آيه . مىگويد : در نگريد بندگان من و عبرت گيريد رهىگان من ، پند پذيريد دوستان من ، تا ببينيد لطف من با دوستان و قهر من با دشمنان ، كه آن لطف اثر فضل ما است ، و اين قهر نشان عدل ما ، گر فضل كنيم سزا است ور عدل كنيم روا است ، كه خداوندى و پادشاهى حقيقى ما را است .