گروهى از جهودان دوست دارند اگر بتوانند شما را گمراه كنند درصورتىكه گمراه و بيراه نمىكنند مگر خودشان را و آنها نمىدانند . 70 - يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ . اى اهل كتاب چرا بسخنان خداوند كافر مىشويد ! درحالىكه خود گواهى مىدهيد كه تورات حق است ؟ 71 - يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ اى اهل كتاب ، چرا راستى را با كژى مىآميزيد و حق را پنهان مىدارد درحالىكه مىدانيد راست است ؟ 72 - وَ قالَتْ طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ آمِنُوا بِالَّذِي أُنْزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَجْهَ النَّهارِ وَ اكْفُرُوا آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ . گروهى از دانشمندان اهل كتاب ، قوم خويش را گفتند : شما اول روز به آنچه بر مؤمنان فروفرستاده‌شده ايمان بياوريد و آخر روز از آن ايمان بازآئيد تا مگر ايشان كه به محمّد گرويده‌اند باز پس آيند ! ( تفسير ادبى و عرفانى ) 65 - يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِي إِبْراهِيمَ . آيه . از روى حقيقت اين آيت اشارت است به لطف خداى با بندگان و پسنديدن طاعت ايشان و چند برابر جزا دادن به كردار ايشان ، كه خليل در راه توحيد منزل داشت و هرچه داشت جز خداى بگذاشت و همه در باخت ، و مال به مهمان داد و فرزند بقربان داد و خود را به نيران ! خداوند از او بپسنديد و او كسى است كه هرچه سواى ما است همه را به دشمن گرفت و دوستى ما بر همه اختيار كرد و بر زبان حال مىگويد : امروز كه ماه من مرا مهمان است * بخشيدن جان و دل مرا پيمان است دل را خطرى نيست سخن در جان است * جان افشانم كه روز جان‌افشان است لاجرم خداوند نقاب خلّت و دوستى بر وى فروگذاشت و حجاب غيرت در ميان او و خلق نگاه داشت از اين راه همه دعوى كردند كه ما راست ، خداوند فرمود : نى ، ابراهيم خدا راست ! جهودان و ترسايان و مشركان هركدام در وى دعوى كردند ، ربّ العزّة او را از همه برى كرد و به خود نزديك نمود ! 67 - ما كانَ إِبْراهِيمُ يَهُودِيًّا وَ لا نَصْرانِيًّا . آيه . خليل نه يهودى بود نه نصرانى بلكه قدمى چند در راه حق برداشت خداوند از او بپسنديد و جهانيان را به پيروى از او خواند و فرمود ابراهيم روى بما نمود ، هركه ما را مىخواهد او را پيروى كند و محمّد را ندا آمد كه : اى مهتر عالم و اى آقاى فرزند آدم ، ابراهيم را فرزند نجيب توئى و نور چشم كشور توئى ، تو سزاوارترى كه از او پيروى كنى كه قدر اميران اميران دانند و آنگاه كه امّت تو بهترين امّتها هستند ، پس از آن تابع و متبوع را همه فراهم گرفت و تاج محبّت و ولايت به فرق ايمان ايشان نهاد و خدا يار و دوست مؤمنان است و به ايشان لطيف و مهربان ، مهربانى وى نه امروز كه از ازل تا جاودان است ! [ آيات 78 - 73 ] ( تفسير لفظى ) 73 - وَ لا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ إِنَّ الْهُدى هُدَى اللَّهِ أَنْ يُؤْتى أَحَدٌ مِثْلَ ما أُوتِيتُمْ أَوْ يُحاجُّوكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ . و استوار مگيريد و اطمينان مكنيد جز به كسى كه هم دين شما است ، بگو اى محمّد كه دين دين خدا است و راهنمونى راهنمونى اوست