احمد بن محمد ميبدى
144
خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )
و مطمئن باشيد كه آنچه بشما داده شده به كس ديگر ندهند و يا آنكه فردا آنان نزد خداوند بر شما حجّت آورند . بگو اى محمّد به آنها كه افزونى و برترى مردم بر يكدگر بدست خداوند است به هر كس كه بخواهد مىدهد و او است فراخبخش و توانا و دانا . 74 - يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ . هركس را خود خواهد به رحمت خود مىگزيند و شايسته مىسازد ، چه او صاحب فضيلت بزرگ و بزرگوار است . 75 - وَ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينارٍ لا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلَّا ما دُمْتَ عَلَيْهِ قائِماً . از اهل كتاب ( جهودان و ترسايان ) كسانى هستند كه اگر خروار مال نزد او امانتگذارى به تو باز دهد و كسان ديگر هستند كه اگر يك دينار نزد آنان امانت نهى بازپس نخواهند داد مگر بهپاى برايستادن بر او و استقامت در ردّ كنى كه ناچار شوند و ردّ كنند ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ . اين به آن جهت است كه ايشان گفتند بر ما در امّىها ( يعنى عربها ) ملامتى و بزهى و عتابى نيست ! و اينان بر خداى دروغ مىگويند درحالىكه حقيقت را مىدانند . 76 - بَلى مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ . آرى چنين است كه من مىگويم و چنين است كه مسلمانان مىگويند ، هركس به عهد خود وفا كند و پيمان خود را باز سپارد ، و آن را راست بازآيد و از كژى و شكستن پيمان بپرهيزد ، خداى پرهيزكاران را دوست دارد . 77 - إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ . كسانى كه بفروختن پيمان خداوند و سوگند خويش بهاى اندك مىخرند ، در آخرت بهرهاى ندارند و خداوند با آنان سخن نگويد و روز قيامت به آنها ننگرد و آنان را از گناه پاك و تزكيه نكند و ايشان را عذابى دردناك بهره است . 78 - وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقاً يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتابِ وَ ما هُوَ مِنَ الْكِتابِ وَ يَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ . از ايشان گروهى هستند كه زبان خويش برمىگردانند به سخن گفتن به زبان تورات ، تا شما پنداريد كه از تورات است و حال آنكه از تورات نيست ، و آنها دروغ مىسازند و مىگويند : اين از نزد خدا است ! درحالىكه از نزد خدا نيست و بر خداى دروغ مىگويند و مىدانند كه دروغ مىگويند ! ( تفسير ادبى و عرفانى ) 73 - وَ لا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ . آيه . خطاب به مسلمانان و نواخت اهل معرفت و ايمان است و منّت خداى برايشان در داشتن دين اسلام ! و اين خطاب دو گونه است يكى خطاب به همهء مؤمنان و ديگرى خطاب به عارفان و خواص اهل طريقت ، در خطاب به همه مؤمنان گويد : گمان مبريد كه آنچه را بشما دادند به همه دهند چون دين اسلام و قرآن كه بشما دادند و چون پيغمبرى چون محمّد ( ص ) و چون كعبهاى چون ماه رمضان و چون روز آدينهاى ! بدانگونه كه شرع شما همه شريعتها را نسخ و همهء كمال دين و جمال حقيقت و طريقت در دين شما است ، و در خطاب به عارفان گويد : راز دوستى را با كس مگوئيد و سرّ درويشى را بر نااهلان فاش نسازيد و چهرهء جمال حقيقت را برقع فروگذاريد تا ديدهء هر نامحرم به دو ننگرد !