احمد بن محمد ميبدى
98
خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )
فرموده است ، پس تقوى در عفو است و بهشت در تقوى ، بدايت تقوى آنست كه حق خود بر برادر شناسى و نهايت تقوى آنست كه حق وى بر خودشناسى و او را بر خود برترى دهى و هرچند از او جفا بينى ، از وى عذرخواهى و عفو كنى ! اين است مقام توحيد ! [ آيات 244 - 238 ] ( تفسير لفظى ) 238 - حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ . هنگام نمازها را گوشوان ( نگاهدار ) باشيد و نگاه داريد بهويژه بر نماز ميانين ( ظهر و عصر ) و خداى را بهپاى ايستيد به فرمانبردارى و رستگارى . 239 - فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجالًا أَوْ رُكْباناً فَإِذا أَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَما عَلَّمَكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ . اگر از دشمن در جنگ ترس داريد نماز را پياده يا سواره گزاريد و آنگاه كه ايمن شديد ، خداى را نماز گزاريد . و ياد كنيد آنگونه كه بشما آموخت آنچه را كه نمىدانستيد . 240 - وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً وَصِيَّةً لِأَزْواجِهِمْ مَتاعاً إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْراجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِي ما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ . كسانى از شما مىميرند و زنها مىگذارند ، وصيّت دربارهء زنهاشان نگاه داشتن آنها تا يك سال و بيرون نكردن است ، پس اگر از نزد شما بيرون رفتند بر شما تنگى نيست در آنچه به خود كردهاند از زناشوئى ، كه خداوند تواناى بىهمتا و دانا است . 241 - وَ لِلْمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ . و براى زنان طلاق داده حقّى است از كابين نه آنقدر گران كه مرد را رنج آيد و نه آنقدر كوچك و ناچيز كه زن را از آن ننگ آيد ، اين حق خداوند است بر پرهيزكاران . 242 - كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ . اينچنين خداوند سخنان خويش را براى شما بيان مىكند تا شايد شما دريابيد . 243 - أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْياهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَشْكُرُونَ . نشنيدهايد داستان كسانى كه از سراهاى خود بيرون رفتند و هزاران نفر بودند كه از ترس مرگ طاعون گريختند ! پس خداوند آنان را گفت : بميريد ( و مردند ) پس از آن آنها را زنده كرد ، كه خداوند نوازشكار و نيكوكار با مردم است و لكن بيشتر مردم سپاسگزارى ندارند . 244 - وَ قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ . با دشمنان حق در راه خدا جنگ كنيد و بدانيد كه خداوند شنوا و دانا است . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 238 - حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ . . تا آخر آيه . اشارت به اينكه چون بنده به نماز درآيد به هيبت درآيد ! و چون بيرون شود به تعظيم بيرون شود ، تا در نماز باشد به صفت ادب بود ، تن بر ظاهر خدمت داشته و دل در باطن حقيقت