گزيدگان خود را ببينيد كه كجا نشسته‌اند . ازان روز باز فريشتگان آسمانها شفيع مؤمنان گشته‌اند ، و مؤمنان را از خداوند تعالى آمرزش مىخواهند از آنچه بدانستند كه در دنيا آدمى با اين شهوت « 1 » كم بود كه به سلامت رهد از آنچه گزيدگان اهل آسمان در دنيا سلامت نرستند . پس اين زن آن دعا برخواند ، و سوى آسمان بررفت . ايزد تعالى مرو را مسخ گردانيد و آتش گشت . ابن عمر گويد - رحمة اللّه عليه - اين ستاره‌ى زهره اوست [ 41 ] كه در آسمان پديد آيد و اين فريشتگان آن نام برخواندند هرچند كوشيدند تا به آسمان برآيند نتوانستند برآمد ، آن پايگه ازيشان بشد ، بر روى زمين بماندند ، از شرق تا غرب مىدويدند و مىگريستند و زارى مىكردند تا ياد آمد مريشان را كه در روى زمين خداى عز و جل بنده‌اى است كه هرروز فريشتگان از وى چندان طاعت به آسمان آوردندى كه از همه اهل روى زمين آوردندى . و آن ادريس پيغامبر بود - صلوات اللّه عليه - هردو آمدند به نزديك اوى ، و گفتند از ما گناهى موجود آمده است ، ما را شفاعت كن تا خداوند عز و جل مگر ما را عفو كند . ادريس عليه السّلام جواب داد كه هرگز ديده‌ايد كه اهل زمين مر اهل آسمان را شفاعت كند ؟ گفتند : آرى ما منزلت تو ديده‌ايم اندر آسمان . ادريس گفت : اگر من نيز شفاعت كنم چه دانم كه شفاعت من روا كردند يا نى ؟ فريشتگان گفتند : تو سر به سجده نه ، و شفاعت كن ، آنگه كه سر برآرى اگر ما را به نزد خود بينى اميد آن باشد كه شفاعت تو مىروا كند و اگر ما را از پيش تو برده باشند ، بدان كه شفاعت تو از ما مىروا نشود . ادريس عليه السّلام سر به سجده آورد و دعا

--> ( 1 ) . اصل : شهوة .