تفسير بصائر يمين / البصائر في التفسير از محمّد بن محمود نيشابورى كه معاصر بهرامشاه غزنوى ( 511 - 552 ) بود . چون سنجر قصد غزنين كرد ، نيشابورى از سوى بهرامشاه سفارشى به دربار سنجر برد . نسخهء قديم اين تفسير مورّخ 682 ه به قلم سيّد الخطاط على بن محمّد بن احمد الاديب البخارى در كتابخانهء انجمن آسيايى بنگال [ كلكته ] مضبوط است . احتمال دارد كه تفسير مورد بحث ما قطعه‌اى از تفاسير مذكور باشد . در اينجا مىافزاييم كه تفسير ما نه ترجمهء تفسير طبرى است و نه پاره‌اى از تفسير كمبريج . چون بقيّهء تفاسير از دسترس ما خارج است ، شناخت قطعى مؤلّف و تفسير بر ما دشوار است . مشخصات نسخه قطع بيرونى نسخه 13 * 9 اينچ و قطع درونى 9 * 6 اينچ است و 46 ورق دارد . دو پارهء خرد از برگهاى 47 و 48 ، جداگانه روى كاغذ سفيد چسبانده شده است . هر صفحه 26 سطر دارد . آيات قرآنى به خط كوفى نوشته شده كه در قرنهاى پنجم و ششم هجرى در ايران رواج داشته است . در آن دورهء ابتدايى ، خطّ كوفى فاقد سادگى بوده است . متأخرين در آن خط تصرّفاتى كردند و حروف را مبهم ساختند ، طورى كه شناخت آنها دشوارتر شده است . خطّ عبارات عربى و فارسى در اين نسخه اگر چه پخته نيست اما خواناست و به دورهء ابتدايى شاخه‌اى از خطّ تعليق برمىگردد كه بلافاصله از خطّ كوفى گرفته شده است . به عبارت ديگر مىتوان گفت كه خطّ آن بين كوفى و تعليق است . [ نام راويان ] در اين تفسير به راويانى استناد شده است كه نام آنها به قرار زير است : حسن بصرى ، وهب بن منبّه ، كلبى ، ضحّاك ، امام ابو حنيفه ، امام يوسف ، محمّد بن حسن ، امام شافعى ، مالك بن انس ، زفر ، مجاهد ، اسدى ، زجاج ، مقاتل بن سليمان ،